بریده‌هایی از کتاب اوگی و من

«بعضی‌وقت‌ها ما از چیزهایی که می‌ترسیم متنفر می‌شیم.»

«بعضی وقت‌ها خوب است که از اول شروع بکنیم.»

آه، باد، باد می‌وزد. باد از میان قبرها می‌وزد. به زودی آزادی می‌آید، بعد ما از سایه‌ها بیرون می‌آییم.

«بعضی‌وقت‌ها ما از چیزهایی که می‌ترسیم متنفر می‌شیم.»

مهربون بودن شهامت می‌خواد.

یک اشتباه شخصیت تو رو تعریف نمی‌کنه، جولیان. حرفم رو می‌فهمی؟ خیلی ساده‌ست، بعد از این باید رفتارت درست باشه.

چیزی که باعث می‌شود دلم برای بچگی‌ام تنگ بشود این است که تمام فیلم‌های دوران بچگی پایان خوشی دارند. دوروتی برمی‌گردد به کانزاس، چارلی صاحب کارخانهٔ شکلات‌سازی می‌شود، ادموند نجات پیدا می‌کند؛ این را دوست دارم، پایان خوش را دوست دارم. ولی هرچه بزرگ‌تر می‌شوید، کم‌کم متوجه می‌شوید که داستان‌ها، همه پایان خوش ندارند. حتی گاهی‌وقت‌ها غم‌انگیز تمام می‌شوند. البته، این باعث می‌شود که داستان‌سرایی جالب‌تر بشود، چون نمی‌توانید آخرش را حدس بزنید. ولی ترسناک هم هست.

مهربون بودن شهامت می‌خواد.

مشکل ترسیدن این است که نمی‌توانید کنترلش بکنید، و وقتی ترسیده‌اید، همه‌چیز ترسناک‌تر هم می‌شود، حتی چیزهایی که ترسناک نیستند.

گاهی‌وقت‌ها خوب است که از اول شروع بکنیم. یک شروع تازه این شانس را به ما می‌دهد تا به گذشته فکر بکنیم و کارهایی را که کرده‌ایم ارزیابی بکنیم، و چیزی را که از آن یاد گرفته‌ایم در آینده به کار بگیریم. اگر گذشته را بررسی نکنیم چیزی از آن یاد نمی‌گیریم.

می‌دونی کارهایی که کردی درست نبودن، ولی معنی‌اش این نیست که نمی‌تونی کارهای خوب بکنی.

قاتی کردن دوست‌ها حتی در بهترین شرایط شاید زیاد خوب نباشد.