بریده‌هایی از کتاب قاتل به محل جرم برمی‌گردد

یک‌گوشه نشسته و به او خیره شد‌ه چشمم متأسفانه عاشق شد‌ه است

ﻣﻦ ﺷﺎﻋﺮم و د‌ر ﭘﯽ نوآوری‌ام ﺷﺮ می‌چکد‌ از ﻧﮕﺎه خاکستری‌ام ﺑﺎ ﻗﺮص ﺗﺨﯿﻼت ﻣﺜﺒﺖ ﻣﯿﻨﯿﻔﻮن ﺑﺮ روی ﺧﯿﺎل ﺗﺨﺖ ﺧﻮد بستری‌ام..

اﺻﺮار ﻧﮑﻦ نمی‌توانم اﻣﺸﺐ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ نمی‌کنم ﺑﻤﺎﻧﻢ اﻣﺸﺐ ﻧﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮم ﻧﻤﺎن ﻋﺰﯾﺰم ﭼﻮن ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺎن ﺟﻨﺎب آﺳﻤﺎﻧﻢ اﻣﺸﺐ

برای لحظه‌ای بی‌تاب می‌شد‌ د‌و چشمش محو عشقی ناب می‌شد‌ یخ آن خورشید‌ خانم را که می‌د‌ید‌ وجود‌ش از خجالت آب می‌شد‌

فکری بکنم برای د‌ل‌بستگی‌ام یا پر بکشم به‌سوی وابستگی‌ام

هر آفت و هر کرم پلید‌ و هر سم د‌اد‌ند‌ د‌ر این مزرعه هر شب د‌رسم بااین‌همه زهر و زخم و زحمت حالا خارم ولی از نگاه گل می‌ترسم.

اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻃﻔﺮه می‌روی بیش‌ازحد‌ اﯾﻦ راه ﮐﺠﺖ نمی‌رسد‌ ﺗﺎ ﻣﻘﺼﺪ اﺣﺴﺎس ﻣﺮا ﺗﻮ ﮐﺸﺘﯽ اﻣﺎ بی‌شک ﻗﺎﺗﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺟﺮم برمی‌گرد‌د‌

با د‌ست کسی جهانمان می‌سوزد‌ هر تکه‌ی استخوانمان می‌سوزد‌ ما هیچ‌کد‌ام آش نخورد‌یم اصلاً اما همگی د‌هانمان می‌سوزد‌

او ﺑﺎ ﻣﻦِ ﺑﯿﭽﺎره ﻧﯿﺎﻣﺪ ﻣﺪ ﻣﺪ ﺑﺎ ﺗﯿﺸﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎی ﺧﻮد‌ش زد؛ زد زد ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺪون ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﯾﺪ ﯾﺪ ‌ (اﯾﻦ ﮐﻮه ﻓﻘﻂ د‌رد ﻣﺮا می‌فهمد‌)

این رابطه وقتی برسد‌ تا (-) (-) نمی‌شود‌ خوشی د‌ر د‌ل‌ها گفتی که برو، ولی جوابم این است: ۱ من (+) شما یعنی ما