بریده‌هایی از کتاب دکتر جکیل و مستر هاید

حیوان درونم داشت پاره‌های خاطراتم را لیس می‌زد؛ وجه روحانی‌ام کمی خواب‌آلود شده بود و وعده‌ی توبه‌ی در آینده را می‌داد، ولی هنوز کارش را آغاز نکرده بود.

فکرش را هم نمی‌کردم که در این دنیا چنین رنج‌ها و وحشت‌های ویرانگری وجود داشته باشد. و از تو فقط یک کار برمی‌آید، آترسن، این که تحمل این سرنوشت را برای من راحت‌تر کنی، یعنی به سکوتم احترام بگذاری.

حیوان درونم داشت پاره‌های خاطراتم را لیس می‌زد؛ وجه روحانی‌ام کمی خواب‌آلود شده بود و وعده‌ی توبه‌ی در آینده را می‌داد، ولی هنوز کارش را آغاز نکرده بود.

اگر بیشتر اوقات درِ خانه‌ام به‌رویت بسته باشد نباید تعجب کنی، اما در دوستی‌ام هم نباید شک‌کنی. باید بگذاری به شیوه‌ی تلخ خودم رنج بکشم.

‫سرکوب‌کردن کنجکاوی یک چیز است و غلبه بر آن چیزی دیگر؛

چیزی که مرا به اینجا رساند، آرزوهای سخت‌گیرانه‌ام بود

برای هرچیز پایانی هست؛ بزرگ‌ترین پیمانه‌ها هم روزی پر می‌شوند؛