بریده‌هایی از کتاب اوج‌ گیری

فقدان اولویت‌ها به منزله هشداری با این مضمون است که کار دشوارِ سبک‌سنگین کردن- انتخاب برخی موارد و عدم انتخاب بقیه- در تدوین استراتژی انجام نگرفته است.

یافتن مقدار این عدد برای سازمان شما واقعاً ضرورت دارد. دلیل دیگرِ فقدانِ خریدارِ استراتژی در سازمان، این است که بسیاری از افراد ضرورت استراتژی را درک نمی‌کنند و نمی‌دانند استراتژی چگونه می‌تواند در دستیابی به اهدافشان به آنها کمک کند. مطالعه‌ای که در میان ۲۳٫۰۰۰ نفر از کارکنان سازمان‌ها انجام گرفت، نشان داد که تنها ۲۰% از آنها ارتباط میان فعالیت‌هایشان با اهداف بلندمدت و استراتژی‌های سازمان متبوع خود را فهمیده‌اند.

تخصیص هوشمندانه منابعِ محدود، از طریق سیستم منحصر به‌فردی از فعالیت‌ها به‌منظور دستیابی به عملکرد برتر در مقایسه با رقبا در خدمت‌رسانی به مشتریان

اهداف چیزهایی هستند که در پی دستیابی به آنها هستید و استراتژی، چگونگیِ حصول به این اهداف است. بر این اساس، منطقی به نظر می‌رسد که اگر مقصود تغییر کند، مسیر نیز باید عوض شود. وقتی به اهدافِ پیشین‌تان دست یافتید و اهدافِ جدیدی برای خود تعیین نمودید، ضرورت دارد تخصیصِ منابع را نیز تغییر دهید. در برخی از موارد، اهداف در خلال سال متناسب با تغییرات بازار، منظر رقابتی یا نمایه مشتری عوض می‌شوند. هم‌زمان با این تغییرات، ضرورت دارد که استراتژی نیز تغییر کند.

زمان، استعداد و بودجه‌ای که صرف فعالیت‌های فوری اما بی‌اهمیت می‌شود، منابعی هستند که صرف سرمایه‌گذاری‌های درست نمی‌شوند. تحقیق بر روی ۱۹۷ شرکت جهانی در خصوص علل عملکرد ضعیف استراتژی، نشان داد که اصلی‌ترین دلیل، ناتوانی در فراهم‌سازیِ منابعِ مناسب در مکان و زمان مناسب است.

آنها برنامه‌های خود را از تعدادِ بی‌شماری تاکتیک آکنده می‌سازند؛ به این ترتیب، اگر به اهدافشان هم نرسند کسی نمی‌تواند علتِ شکستِ آنها را به نداشتنِ تاکتیکی خاص نسبت دهد. اگرچه ممکن است این رویکرد از نظر سیاسی و روابط قدرتِ درون‌سازمانی مثمرِ ثمر باشد، اثربخشی و کارایی در بهره‌گیری از منابع را به شدت کاهش خواهد داد.