بریده‌هایی از کتاب عطر گلهای داوودی

زندگی همچون دودی که از آتش برمی‌خیزد از او دور شده بود

آیا هنوز هم می‌شد‌این جدایی ابدی را در گرمای زندگانی پنهان نمود؟ دی. اچ. لارنس

ایا هنوز هم می‌شد‌این جدایی ابدی را در گرمای زندگانی پنهان نمود؟ زن هراسان رویش را از جسد برگرداند. واقعیت بسیار تلخ بود. آن دو دیگر هیچ پیوندی با هم نداشتند

زن تصور می‌کرد در جهان بعدی نیز مرد برایش همچون بیگانه‌ای خواهد بود.

او به‌مانند همیشه در تلاش بود تا آرامش خود را حفظ کند و نقاب همیشگی خونسردی و شادی را بر چهره بزند.

او مرده بود و بدن زنده‌ی زن هیچ حسی را به او منتقل نمی‌کرد. ترس و وحشتی عظیم زن را دربرگرفت: او نیز همین گونه خواهد مرد.

زندگی همچون دودی که از آتش برمی‌خیزد از او دور شده بود و مرد را برای زن به بیگانه‌ای بدل کرده بود.

اگر آن دو، در آن دنیا، همدیگر را ببینند بخاطر گذشته از یکدیگر خجالت خواهند کشید. بچه‌ها که به دلایل مبهمی به دنیا آمده بودند، ورای هردوی آن‌ها قرار داشتند.

همه چیز پایان یافته بود، آن‌ها مدت‌ها پیش از آن که مرد بمیرد از یکدیگر مایوس شده بودند. با‌این حال او شوهرش بود؛ اما چقدر اندک!

زن می‌دانست که اکنون تسلیم زندگی است، همان زندگی که فعلا همسر اوست؛ و از همسرنهائی خود، یعنی مرگ، با ترس و خجالت گریخته است.

خلق و خوی مرد نیز به هنگام استشمام رایحه‌ی خوشایند خانه که با عطر همسرش در هم آمیخته می‌شد، تغییر می‌کرد، رایحه‌ای لطیف و نشاط بخش و اندکی تند.

او سعی نمی‌کرد چیزها را به خاطر بسپارد، بلکه از آن‌ها تصویری در ذهن می‌ساخت. ‌این روش کشف نوین جایگزین مناسبی برای او بود.