بریده‌هایی از کتاب سهم من از عاشقانه هایت

این حرف، قشنگ‌ترین حرف تکراری دنیاست. همهٔ زن‌های دنیا هم عاشق شنیدن این حرفند. هر وقت هم بشنوی مثل بار اول تازگی داره. مثل این که خدا هم حین خلقت زن‌ها، ورد دوست داشتن خونده؛ چون می‌دونسته که اگه زن دوست دارم بشنوه، خمیره‌اش بهتر شکل می‌گیره.

آدم‌ها همیشه دوست دارند در مورد بقیه منفی فکر کنن. دست خودشون نیست، تو ناخودآگاهشون فکر کردن به بد بودن بقیه، قوی‌تره.

فکر کردن به موضوعی یعنی پذیرفتن اون موضوع به طور نسبی وگرنه من قاعدتا نباید بهش فکر کردم.

کاش می‌شد، دردرو هم مثل چرک شست! نگرانی‌رو هم همین طور! غصه‌هارو هم...

"رسیدنم به تو بی‌شک خیال واهی بود سکانس آخر این قصه‌رو سیاهی بود دوباره از تو نوشتم و باز خودکارم اسیر فلسفه‌های کویر و ماهی بود از عشق پرسه زدن در هوای چشمانت همیشه سهم من، کوچه و زا براهی بود و دست پاچه دویدن درون آغوشت که لمس واژهٔ معصوم بی‌گناهی بود بگو که معنی عشقت چه بود فهمیدی که اینچنین نفست از غم و تباهی بود. "

"تماشایی‌ترین تصویر دنیا می‌شوی گاهی دلم می‌پاشد از هم، بس که زیبا می‌شوی گاهی حضور گاه‌گاهت، بازی خورشید با ابر است که پنهان می‌شوی گاهی و پیدا می‌شوی گاهی به ما تا می‌رسی، کج می‌کنی یکباره راهت را ز ناچاریست گر هم‌صبحت ما می‌شوی گاهی دلت پاک است، اما با تمام سادگی‌هایت به قصد عاشق آزاری معما می‌شوی گاهی تو را از سرخی سیب غزل‌هایم گریزی نیست تو هم مانند حوا زود اغوا می‌شوی گاهی"

گاهی روزها می‌گذره، هفته‌ها می‌گذره، سال‌ها می‌گذره، اما خود آدم نمی‌گذره. انگار تو دو ماه پیش، ده ماه پیش،‌ یه سال پیش جا مونده. فقط زمان می‌ره و می‌آد. هیچی برای خود آدم تغییر نمی‌کنه. توی آخرین خاطره، آخرین حرف، آخرین اتفاق چال شده. پس زمان هم متوقف می‌شه.

یه قانونه؛ ساعت‌هایی که به وقت خوشی هستند، مثل برق و باد می‌گذرند.

بی‌نهایت دوست دارم. از اون دوست داشتن‌هایی که دلت‌رو قرص کنه. سارا نگرانیش‌رو از آدم‌هایی که شاید، نصف شبی بی‌خوابی به سرشون زده و از پنجره‌های اتاقشون بیرون‌رو تماشا کنند، پس زد و قدمی به سیاوش نزدیک شد: - این حرف، قشنگ‌ترین حرف تکراری دنیاست. همهٔ زن‌های دنیا هم عاشق شنیدن این حرفند. هر وقت هم بشنوی مثل بار اول تازگی داره. مثل این که خدا هم حین خلقت زن‌ها، ورد دوست داشتن خونده؛ چون می‌دونسته که اگه زن دوست دارم بشنوه، خمیره‌اش بهتر شکل می‌گیره.

اصولا به نظر من آدم‌هایی که احساسشون کم‌رنگه، اهل خیانت نیستند.

ولی خب آدم‌های احساسی هستند که دل می‌بندد به کسی که نباید و در نهایت به جبران این اشتباه دست به خیانت می‌زنند.

یه آدم بی‌احساس خیانت می‌کنه چون براش مهم نیست شریک زندگیش تو آتیش خیانتش نسوخته، خاکستر می‌شه.

ترس‌های توی خوشی وصله‌های ناجوری هستند که نباید باشند ولی قدرتمندانه هستند.

برای رفتارها و عادت‌های خوب مرز تعیین کردیم. براشون تاریخ شروع و تاریخ انقضاء درست کردیم. دسته گل خریدن و حرف‌های عاشقانه زدن فقط برای نامزدهاست. بیرون رفتن، خوش گذروندن، خوشگل پوشیدن و خوشگل شدن، واسه تازه عروساست. بعد اون بشینید و زندگی کنید، تا الان بازی بود و زندگی نبود! عجیب‌تر این‌که حاضر نبودیم حتی کمی از عادت‌های بدمون‌رو کنار بذاریم.

" تو را به جای همهٔ کسانی که نشناخته‌ام دوست می‌دارم. تو را برای دوست داشتن دوست می‌دارم. تو را به جای کسانی که ندیده‌ام دوست می‌دارم. تو را به جای همهٔ کسانی که نخواهم دید دوست می‌دارم. تو را به اندازهٔ خودت، اندازهٔ قلب پاکت دوست می‌دارم"