بریده‌هایی از کتاب سرکش

"خدا تو را که آفرید حواسش پرت آرزوهای من بود... شدی همان آرزوی من!"

"هیچ زنی به جهنم نمی‌رود... زیبایی و عشق که جایش در جهنم نیست! نه... خدا هیچ زنی را به جهنم نمی‌برد. "

"من مرده ام! عطر تنت... متهم ردیف اول است!"

یک وقتی‌هایی بمیری هم قشنگ است. مثلا پاهایت را دراز کنی وخودت را به مردن بزنی تا یکی بیاید بالای سرت و آن‌قدر از حرف‌های نگفته‌ای که دلت می‌خواهد بگوید که پلک‌هایت با مرگ قهر کنند و باز شوند. لبخند بزنی و بگویی همه‌اش داستان سرای دل بی‌وجدانت بوده.