کتاب فمینیسم

فقط می‌دانم زمانی که احساساتم را بیان می‌کنم - احساساتی که من را از فرش زیرپایی یا زنی خیابانی متمایز می‌کند - دیگران فمینیست خطابم می‌کنند

«به دختران از همان کودکی یاد داده می‌شود که زیبایی سلاح پرقدرت زنان است. ذهن، خود را حول محور بدن شکل می‌دهد و اطراف قفس طلایی تن پرسه می‌زند. تنها برای ستودن زندان خود.»

تحسین و چاپلوسی‌های پیش پا افتادهٔ مردانه همه و همه تلاش برای نگه داشتن زنان در جایگاهشان است؛ و زنی با صفات کاملاً «زنانه» همان کسی است که به بهترین شکل فانتزی‌های مردان را برآورده می‌سازد. ولستون‌کرافت می‌گوید: «زنانگی، در اغلب مواقع به‌شدت مصنوعی و مبتنی بر ساختار طبقاتی است؛ و در نهایت، تظاهر کردن به نجابت و عفت یا آنچه نجابت خوانده می‌شود. دختران از همان کودکی یاد می‌گیرند که چگونه باید «زن» باشند. هنگامی که بزرگ می‌شوند، در خلأ گزینه‌های دیگر این زنانگی را به کار می‌برند.» ولستون‌کرافت ادامه می‌دهد: «این در حقیقت پذیرش پنهان فرودستی از سوی زنان است؛ اما زنان «به‌طور طبیعی» فرودست نیستند. همان‌طور که فقرا به‌طور طبیعی نادان نیستند

در ۱۸۳۸، کارولین از اصلاح قانون حضانت از فرزندان حمایت کرد؛ قانونی که به‌موجب آن حق حضانت فرزندان تا سن هفت سالگی به مادر داده می‌شد.

ولستون‌کرافت متذکر می‌شود هر زنی که تلاش می‌کند تا مانند یک انسان رفتار کند، با این خطر روبه‌رو است که به او برچسب «مردانه بودن» زده شود. او می‌پذیرد که در میان همجنس‌هایش ترس عمیقی وجود دارد که غیرزنانه لقب داده شوند. ولستون‌کرافت پیشنهاد می‌دهد اگر داشتن رفتار منطقی و پرفضیلت به‌معنای مردانه بودن است، ما همه «بیشتر و بیشتر مردانه می‌شویم.»

فقط می‌دانم زمانی که احساساتم را بیان می‌کنم - احساساتی که من را از فرش زیرپایی یا زنی خیابانی متمایز می‌کند - دیگران فمینیست خطابم می‌کنند.»

هنگامی‌که او شروع به نوشتن کرد، فمینیسم کلمهٔ نسبتاً جدیدی بود که به‌تازگی در دههٔ ۱۸۹۰ از زبان فرانسوی به زبان انگلیسی وارد شده بود. نکتهٔ قابل تأمل اینکه، نمونه‌های ابتدایی کلمهٔ فمینیسم در لغت‌نامهٔ آکسفورد، همگی بار معنایی منفی داشتند. در سال ۱۸۹۵، مجله‌ای با اشاره به نوشتهٔ نویسنده‌ای زن، با لحن تمسخرآمیزی بیان کرد که این زنان «با اصول فمینیستی خود» دلربایی می‌کنند.

«زن و مرد متأهل به‌لحاظ قانونی یک نفر به‌حساب می‌آیند. زن متأهل تمام حقوق قانونی‌اش را به‌عنوان زنی مستقل از دست می‌دهد. در حقیقت، موجودیت زن تماماً توسط موجودیت همسرش احاطه می‌شود.» ا

«آیینه نمی‌تواند حتی نیمی از حقیقت شما را نشان دهد. حقیقتی که منعکس‌کنندهٔ افکار و اندیشه‌های شما است.»

«بگذارید زنان احمق باشند و آن‌گونه است که شما می‌توانید آن‌ها را بردهٔ خود سازید.»

روزنامهٔ دیلی کرونیکل در سال ۱۹۰۸ ادعا کرد که فمینیسم در آلمان کاملاً سوسیالیستی است.

«آیا جهان زندانی بزرگ نیست و زنان بردگانی که در آن متولد می‌شوند؟»

میل این بحث را مطرح می‌کند: «تعجب‌آور نیست که علی‌رغم فقر آموزشی و محدودیت‌هایی که در زندگی زنان وجود دارد، تا به امروز نتوانسته‌اند ایده‌های بزرگ و درخشانی را خلق کنن

«آیینه نمی‌تواند حتی نیمی از حقیقت شما را نشان دهد. حقیقتی که منعکس‌کنندهٔ افکار و اندیشه‌های شما است.»

امروزه، «فمینیست» نامی است که بر زنان طرد شده و تحقیر شده یا زنانی که «مرد ستیز» هستند اطلاق می‌شود. واژه‌ای با بار معنایی «فاحشه» یا «جادوگر»، که پیش از ۱۹۶۰ برای برخی از زنان به کار برده می‌شد. آن‌ها اضافه کردند: «زنان باید زن‌ستیزی درونی فمینیسم را آشکار کرده و درصدد از بین بردن آن برآیند.»

«فقط می‌دانم زمانی که احساساتم را بیان می‌کنم - احساساتی که من را از فرش زیرپایی یا زنی خیابانی متمایز می‌کند - دیگران فمینیست خطابم می‌کنند.»

«فقط می‌دانم زمانی که احساساتم را بیان می‌کنم - احساساتی که من را از فرش زیرپایی یا زنی خیابانی متمایز می‌کند - دیگران فمینیست خطابم می‌کنند.»

فمینیسم کلمهٔ نسبتاً جدیدی بود که به‌تازگی در دههٔ ۱۸۹۰ از زبان فرانسوی به زبان انگلیسی وارد شده بود

اسمیت بر ارزش کار کردن به‌دلیل ارزشمندی ماهیت خود کار اصرار داشت: «ادارهٔ خانواده‌ای با دوازده کودک به خودی خود ارزشمند نیست. زنی با جایگاه اجتماعی بالا، موفق‌تر از زنی است که برای مردی با جایگاه اجتماعی بالا مادری می‌کند.»