بریده‌هایی از کتاب صد چاردانه

از ده ما روستایتان پیداست به مادر زیباترین دختر روستایتان بگویید او را شوهر ندهد او محبوبۀ من است

آنقدر کارم زیاد است که عاشقیِ ما نیمه‌کاره مانده است

نمی‌دانم دردم را به که بگویم پدرم پیر است طاقت شنیدن ندارد اگر هم به درخت‌ها بگویم برگ‌هایشان خواهد ریخت نمی‌دانم...

بیا ماهی شویم از دریایی به دریای دیگری برویم آهو شویم از صحرایی به صحرایی دیگر بیا کبوتری باشیم بال در بال هم آسمان‌ها را بگردیم

چشم‌های تو آتش بودند و ابروانت هیزم