بریده‌هایی از کتاب خودت را بنویس... خودش شعر می شود...

کمی حوصله کن همین چند لحظه، زندگی‌ست. گاهی فردا، هرگز نمی‌رسد

هرچه به آدم‌ها نزدیک شوی، بیشتر از خود دور می‌شوی. تا جایی که هرگز به خودت بر نخواهی گشت..

خورشید تکرار خود نیست تکرار همهٔ بودن ماست

"آخرین خدا از انسان گریخت"

می‌خواهم دنیا را بخوابم

خنده‌ها ماسیده بر لب

قصابی را می‌شناسم خونِ دست‌هایش را به برگ برگِ کتابی تمیز می‌کرد که نامش "تاریخِ ما" بود

کشتنِ آوازها کشتنِ فرداها کشتنِ حرف‌هایی که از زندگی گفتند کشتنِ...

جایت خالی همین امشب سر کشیدم هرچه از تو در یاد داشتم کلی خنده زدم چند سال طول کشید تا بتوانم بی‌سلام با تو به حرف بیایم و بی‌خداحافظی هم بروم....