بریده‌هایی از کتاب بیگانه

اما همه می‌دانند که زندگی آنقدرها هم ارزش ندارد که انسان بخواهد همیشه زنده باشد! به همین دلیل مرگ در سی یا شصت سالگی خیلی هم تفاوت ندارد، چون انسان‌های دیگری به دنیا می‌آیند و هزاران سال دیگر این برنامه تکرار خواهد شد.

«نمی‌دانم ولی با پرداختن پول بالاخره ناممکن‌ها ممکن می‌شوند!»

انسان به هر شرایطی عادت می‌کند!

هیچ نقطه روشنی در دنیا نیست، همیشه من هستم که فنا می‌شود چه بیست ساله بمیرم چه بیست ساله دیگر!

زمانی که مامان زنده بود آپارتمان جای لذت‌بخشی برای من بود، اما الان دیگر مبدل به یک قفس بزرگ شده بود و من مجبور بودم سفره اتاق ناهارخوری را به اتاقم منتقل کنم.

هر كسی كه برای مادرش گریه نكند خطر اعدام تهدیدش می‌كند.

گاهی اوقات این فکر به ذهنم خطور می‌کرد كه مرده‌ای که در وسط خوابیده است در برابر چشمان آنها مفهومی ندارد و فقط اثری نامحسوس را در ذهن آنها ایجاد می‌کرد.