سیدعلی خامنه ای

سید علی حسینی خامنه‌ای، زادهٔ ۱۳۱۸ در مشهد، دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران و از مراجع تقلید شیعه است. او از سنین پایین تحصیل علوم دینی را آغاز کرد و در حوزه‌های علمیهٔ مشهد، قم و نجف تحصیل کرد و نزد استادانی همچون آیت‌الله خمینی، علامه طباطبایی و آیت‌الله میلانی درس آموخت. پیش از انقلاب اسلامی، از فعالان مبارز علیه حکومت پهلوی بود و بارها زندانی و تبعید شد. پس از انقلاب، مسئولیت‌هایی چون عضویت در شورای انقلاب، نمایندگی مجلس، امامت جمعه تهران، سرپرستی سپاه پاسداران، و دو دورهٔ ریاست‌جمهوری را برعهده داشت و در سال ۱۳۶۸ پس از رحلت آیت‌الله خمینی به رهبری جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. او از سال ۱۳۷۳ به‌عنوان یکی از مراجع تقلید معرفی شد و در کنار وظایف رهبری، به تدریس خارج فقه نیز اشتغال دارد.

آیت‌الله خامنه‌ای نظریات فقهی و سیاسی نیز دارد. در فقه، قمه‌زنی را بدعت و حرام دانسته، توهین به مقدسات اهل‌سنت را ناروا شمرده و استفاده از سلاح هسته‌ای را حرام اعلام کرده است. او اعتکاف در غیرمسجد جامع را به قصد رجا جایز می‌داند و در مسأله ارث، نظر به ارث‌بردن زن از قیمت اموال غیرمنقول شوهر دارد. از مهم‌ترین نظریه‌های سیاسی او، نظریهٔ «انسان ۲۵۰ ساله» دربارهٔ مبارزات سیاسی امامان شیعه است. همچنین مفاهیمی مانند «جهاد تبیین»، «اقتصاد مقاومتی»، «تهاجم فرهنگی» و «غرب آسیا» از عناصر محوری اندیشه سیاسی او به شمار می‌آیند. او راه‌حل مسئله فلسطین را مقاومت و برگزاری همه‌پرسی میان فلسطینیان می‌داند و مذاکره با رژیم صهیونیستی را بی‌فایده تلقی می‌کند.

او در حوزهٔ ادبیات و شعر نیز فعال است و با تخلّص «امین» شعر می‌سراید. آثار علمی و تألیفی‌اش شامل ترجمه‌هایی از آثار سید قطب و تألیفاتی چون «چهار کتاب اصلی علم رجال»، «از ژرفای نماز»، «گفتاری در باب صبر» و «روح توحید» است. کتاب‌هایی چون «طرح کلی اندیشهٔ اسلامی در قرآن»، «انسان ۲۵۰ ساله»، «غِنا»، «فلسطین»، «آفتاب در مصاف» و «مجموعه حدیث ولایت» بر اساس سخنان و درس‌های او منتشر شده‌اند. در سال‌های اخیر، مجموعه‌هایی مانند «منظومهٔ فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای» و کنگره‌هایی درباره اندیشه‌های قرآنی او نیز برگزار شده‌اند. به‌طور مستمر نیز از سوی او سال‌های شمسی با عنوان‌هایی متناسب با نیاز جامعه، به‌ویژه در حوزهٔ اقتصاد، نام‌گذاری می‌شوند.