سوزان نولن هوکسیما

سوزان کی نولن هوکسما (۲۲ مه ۱۹۵۹ ـ ۲ ژانویه‌ی ۲۰۱۳) استاد روان‌شناسی در دانشگاه ییل بود. پژوهش‌های او بر راهبردهای تنظیم هیجان و ارتباط آن با آسیب‌پذیری افراد در برابر افسردگی تمرکز داشت. بخش مهمی از کار او به بررسی پدیده‌ای اختصاص داشت که آن را نشخوار فکری می‌نامید؛ حالتی که در آن فرد افکار و احساسات منفی را بارها در ذهن خود تکرار می‌کند. نولن هوکسما همچنین تفاوت‌های جنسیتی در افسردگی را مورد مطالعه قرار داد. او از نخستین کسانی بود که مفهوم نشخوار فکری را وارد روان‌شناسی بالینی کرد و از آن زمان تاکنون، این مفهوم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل شناختی خطر برای بروز افسردگی شناخته می‌شود.

سوزان نولن هوکسما در شهر اسپرینگفیلد ایالت ایلینوی به دنیا آمد. او در دانشگاه ییل در رشته‌ی روان‌شناسی تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۲ با رتبه‌ی عالی فارغ‌التحصیل شد. سپس تحصیلات خود را در دانشگاه پنسیلوانیا ادامه داد و در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶ به‌ترتیب مدرک کارشناسی ارشد و دکترای روان‌شناسی بالینی گرفت. پژوهش‌های دوران دانشجویی‌اش بر عوامل مؤثر بر افسردگی در کودکان و نوجوانان متمرکز بود.

او در دانشگاه ییل سرپرستی برنامه‌ی پژوهشی افسردگی و شناخت را بر عهده داشت. تمرکز اصلی این گروه پژوهشی بر مطالعه‌ی افسردگی بود، اما پژوهش‌هایی درباره‌ی اختلال اضطراب فراگیر، اضطراب اجتماعی و سایر اختلال‌های خلقی نیز انجام می‌دادند.

او از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۵ عضو هیئت‌علمی دانشگاه استنفورد بود و در سال ۱۹۹۳ به مرتبه‌ی دانشیاری دائم رسید. سپس به دانشگاه میشیگان پیوست و در آنجا به مقام استادی رسید و ریاست مؤسسه‌ی پژوهش در زمینه‌ی زنان و جنسیت را بر عهده گرفت. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴ استاد تمام در بخش شخصیت‌شناسی دانشگاه میشیگان بود و از سال ۲۰۰۴ تا هنگام درگذشتش در سال ۲۰۱۳، در دانشگاه ییل به‌عنوان استاد و پژوهشگر فعالیت کرد و ریاست برنامه‌ی افسردگی و شناخت این دانشگاه را بر عهده داشت.

سوزان نولن هوکسما در سال ۲۰۰۵ جایزه‌ی راهنمایی تحصیلات تکمیلی دانشگاه ییل را دریافت کرد و از همان سال تا سال ۲۰۱۳ نخستین سردبیر نشریه‌ی سالانه‌ی مرور روان‌شناسی بالینی بود.

از دیگر افتخارات هوکسما می‌توان به جایزه‌ی رهبری کمیته‌ی زنان در روان‌شناسی انجمن روان‌شناسی آمریکا و جایزه‌ی جیمز مک‌کین کَتِل در سال ۲۰۱۳ از انجمن علوم روان‌شناسی اشاره کرد.

در فوریه‌ی ۲۰۱۴ نیز شماره‌ای ویژه از مجله‌ی روان‌شناسی نابهنجار (جلد ۱۲۳، شماره‌ی ۱) به تجلیل از زندگی و دستاوردهای علمی او اختصاص یافت. او در دوم ژانویه‌ی ۲۰۱۳ در اثر عوارض ناشی از جراحی قلب درگذشت.