توماس برنهارت

توماس برنهارت (Nicolas Thomas Bernhard)، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و شاعر اتریشی، در ۹ فوریهٔ ۱۹۳۱ در شهر هرلن در هلند به دنیا آمد و در ۱۲ فوریه ۱۹۸۹ در گوموندن اتریش درگذشت. او را یکی از مهم‌ترین نویسندگان آلمانی‌زبان پس از جنگ جهانی دوم می‌دانند و آثارش را از «بزرگ‌ترین دستاوردهای ادبی پس از جنگ جهانی دوم» به شمار آورده‌اند.

پدر و مادر برنهارد اتریشی بودند، اما مادرش برای تولد او به هلند رفت و سپس به اتریش بازگشت. برنهارد هرگز پدرش را نشناخت. در سال ۱۹۳۶، با ازدواج مجدد مادرش، به آلمان نقل مکان کردند. او دوران تحصیل سختی داشت و در ۱۶ سالگی مدرسه را رها کرد. مدتی به عنوان شاگرد خواربارفروش کار کرد و هم‌زمان به اصرار پدربزرگش در مدرسه‌ آواز ثبت‌نام کرد و با تئوری موسیقی و خوانندگی اپرا آشنا شد.

برنهارد در سال ۱۹۴۹ پدربزرگ و یک سال بعد مادرش را از دست داد. این دو نفر تأثیر زیادی بر زندگی او داشتند. در سال ۱۹۵۰ با زنی به نام هدویگ اشتاویانیسک که ۳۷ سال از او بزرگ‌تر بود آشنا شد. این زن تا پایان عمرش حامی اصلی برنهارد بود و او را «آدم زندگی» خود می‌خواند. برنهارد از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ در دانشگاه موتسارت در سالزبورگ، به تحصیل در رشته‌های آواز، نمایشنامه‌نویسی و بازیگری پرداخت.

آثار و نوشته‌های برنهارد مملو از انتقادات تند و صریح از مردم و دولت اتریش بود، که همین موضوع او را همیشه در کانون توجه و انتقاد قرار می‌داد. این سرکشی و عصیان حتی پس از مرگش نیز ادامه یافت، چرا که در وصیت‌نامه‌ خود خواستار توقف انتشار و اجرای آثارش در اتریش شده بود؛ هرچند این خواسته به طور کامل عملی نشد و ورثه‌اش استثنائاتی را برای آن در نظر گرفتند.

برنهارد شخصیتی پرخاشگر و خودخواه داشت که این ویژگی در نامه‌هایش به رئیس انتشارات معروف زورکامپ، اونزلد، به وضوح دیده می‌شود. با وجود این تنش‌ها، اونزلد به نبوغ برنهارد ایمان داشت و حتی او را با نویسندگان بزرگی همچون «ساموئل بکت» و «فرانتس کافکا» مقایسه می‌کرد. برنهارد نیز اونزلد را «شکسپیر جهان نشر» می‌خواند.

از آثار او که به فارسی ترجمه شده‌اند، می‌توان به «تصحیح»، «بازنده»، «برادرزاده ویتگنشتاین»، «آشفتگی»، «چوب برها»، «قدم زدن»، «بازنویسی»، «بتن»، «استادان بزرگ»، و «یخبندان» اشاره کرد. همچنین نمایشنامه‌های «رئیس‌جمهور» و «جشن تولد بوریس» نیز به فارسی ترجمه شده‌اند.