اکبر اعتماد
بیوگرافی اکبر اعتماد
اکبر اعتماد (دی ۱۳۰۹ ـ ۲۲ فروردین ۱۴۰۴) از دانشمندان برجستهی ایرانی در حوزهی انرژی هستهای و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ بود. او در افکار عمومی با عنوان پدر برنامهی هستهای ایران شناخته میشود.
او پس از انقلاب ۱۳۵۷، ایران را ترک کرد و در پاریس دفتر کاری تأسیس کرد و بهعنوان مشاور انرژی هستهای به فعالیت پرداخت. او تا سال ۲۰۰۹ یکی از رؤسای مشترک گروه ایرانیان برای صلح بود. اکبر اعتماد در پاریس و در جریان درمان درگذشت. او هنگام مرگ ۹۵ سال داشت.
اکبر اعتماد دیپلم مهندسی برق خود را از مدرسهی پلیتکنیک فدرال لوزان (EPFL) دریافت کرد. سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را از مؤسسهی ملی علوم و فناوری هستهای فرانسه (INSTN) و دکترای فیزیک راکتور را از EPFL اخذ نمود.
اعتماد پس از پایان تحصیلات، حدود یک سال و نیم بهعنوان مهندس پژوهشی در شرکت براون باوری در سوئیس فعالیت کرد و سپس به مدت پنج سال و نیم ریاست گروه حفاظسازی هستهای در مؤسسهی فدرال پژوهشهای راکتور سوئیس را بر عهده گرفت. بعد از آن به ایران بازگشت و بهعنوان معاون پژوهشی وزارت علوم و آموزش عالی منصوب شد. مدتی نیز ریاست دانشگاه بوعلی سینای همدان (دانشگاه فرانسویزبان) را بر عهده گرفت.
در دوران ریاست او، تمامی اختیارات تصمیمگیری سازمان، از بودجه تا انتخاب نیروی انسانی، به شخص او واگذار شده بود. سازمان انرژی اتمی موظف به گزارشدهی مستقیم به دولت نبود و تنها یک گزارش سالانه به خزانهداری کشور ارائه میکرد.
محمدرضا شاه پهلوی هدفگذاری کرده بود که ایران طی ۲۰ سال آینده ۲۳ هزار مگاوات برق از انرژی هستهای تولید کند. در ژوئیهی ۱۹۷۴، قراردادی هستهای به ارزش ۱۳۰ میلیون دلار میان ایران و ایالات متحده به امضا رسید. اعتماد بعدها نقل کرد که از شاه پرسیده بود آیا قصد ساخت سلاح هستهای دارد یا نه و شاه پاسخ داده بود که چنین اقدامی ایران را در سطح بینالمللی منزوی خواهد کرد. در جریان جنگ خلیج فارس نیز، صدام حسین تلاش کرد او را به همکاری با عراق ترغیب کند، اما اعتماد این پیشنهاد را رد کرد و اعلام کرد تا زمانی که عراق با مردم ایران در حال جنگ است، چنین همکاریای برایش غیرقابلتصور است.
