کتاب صوتی خواجوی کرمانی

کتاب صوتی خواجوی کرمانی، اثری از احمد عربلو، درباره‌ی زندگی و اشعار شاعر پارسی‌زبان، کمال‌الدین ابوالعطا محمود بن علی‌ بن محمود معروف به خواجوی کرمانی است. انتشارات صوتی آوانامه با همکاری انتشارات مدرسه این اثر را برای علاقه‌مندان به فرهنگ و ادب پارسی منتشر کرده است. 

درباره‌ی کتاب صوتی خواجوی کرمانی

کمال‌الدین ابوالعطا محمود بن علی‌ بن محمود معروف به خواجوی کرمانی، از شاعران مشهور قرن هشتم است. خواجوی کرمانی در ۶۸۹ ه‍.ق در کرمان متولد شده و در ۷۵۲ ه‍. ق در شیراز درگذشته است.آرامگاهش در تنگ الله اکبر شیراز است. او را به نخل بند شاعران نیز می‌شناسند. در اشعارش مضامین عرفانی دیده می‌شود و بر شاعران بعد از خودش، مانند حافظ نیز اثرگذار بوده است. خواجوی کرمانی در دوران جوانی خود جدا از کسب دانش‌های معمول روزگار مسافرت را نیز پیشه نموده و بازدیدهایی از مناطق اصفهان، آذربایجان، شام، ری، عراق و مصر نیز داشته‌است و پس از بازگشت از این سفرهای طولانی در شیراز اقامت گزید. او لقب‌هایی مانند خلاق المعانی و ملک الفضلا نیز دارد. 

در کتاب صوتی خواجوی کرمانی، با زندگی او، از دوران کودکی و اشعارش آشنا می‌شویم

کتاب صوتی خواجوی کرمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب صوتی خواجوی کرمانی برای افرادی که به مطالعه تاریخ ادبیات فارسی و خواندن زندگی‌نامه شاعران مشهور علاقه دارند، جذاب و شنیدنی است. 

درباره‌ی احمد عربلو 

احمد عربلو در سال ۱۳۴۴ در تهران متولد شد. تحصیلاتش را تا پایان دوره کارشناسی ارشد ادبیات فارسی دنبال کرد. عربلو ۱۷ سال سردبیر مجله رشد نوجوان بوده است و تاکنون همکاری با صدا و سیما، روزنامه جام‌جم، سوره نوجوان، سروش نوجوان و مجلات رشد را در کارنامه‌ی خود دارد.

جملاتی از کتاب صوتی خواجوی کرمانی

ماه در سینه سیاه آسمان می‌درخشید و نور خود را روی شهر کرمان می‌گستراند.

محمود که در کنار پدر و دیگر برادرانش خوابیده بود، در خواب به آرامی تقلا می‌کرد و زیر لب چیزهایی نا مفهوم می‌گفت. پلک چشمش می‌پرید و مردمکش پشت پلک بسته به این سو آن سو می‌رفت. علی بن محمود که از تقلای فرزندش بیدار شده بود، با دیدن این حالت او شانه‌اش را آرام تکان داد: «محمود، پسرم.»

کودک به آرامی چشمانش را گشود. لحظه‌ای چند به چشم‌های پدر نگریست و بعد به آسمان نگاه کرد و لبخند زد. پدر پرسید: «خواب می‌دیدی؟»

محمود همانطور که به آسمان می‌نگریست، لبخندزنان سر تکان داد. پدر دوباره سرش را روی بالش گذاشت و در حالی که چشمانش را می‌بست، پرسید: «خواب خوبی بود؟»

محمود لحظه‌ای مکث کرد. سپس شمرده و آرام گفت: «در خواب دیدم که فرشته‌ای از آسمان آمد و روی خانه‌ی ما نشست...»