دانلود و خرید کتاب صوتی زندگی به شیوه‌ آب‌ ها

کتاب صوتی زندگی به شیوه‌ی آب‌ها نوشته‌ی مسیحا برزگر با گویندگی خود او و به‌کوشش نشر خانه معنا منتشر شده است. این کتاب صوتی بر پایه‌ی مجموعه‌ای از جلسات و کلاس‌های هفتگی شکل گرفته که در آن مسیحا برزگر با مخاطبان خود درباره‌ی دگرگون‌کردن نگاه به زندگی گفت‌وگو کرده است. متن کتاب آمیخته‌ای از نیایش، تأملات شخصی، شرح و بسط آموزه‌های کتاب داوودجینگ لائوتزو و مثال‌های روزمره از روابط خانوادگی، بیماری، کار، عشق و احساس خوشبختی است. در این کتاب صوتی نویسنده با زبانی صریح و خودمانی از مفاهیمی مثل بی‌آرزویی، پذیرش خلاق، اعتماد به مشیت حق، رهاکردن تلاش عصبی برای «خوشبخت شدن» و تبدیل‌شدن به مجرای عشق و آرامش سخن گفته است. شنونده در طول اثر با ترکیبی از خوانش بخش‌هایی از داوودجینگ و توضیح و تفسیر آن‌ها روبه‌رو است که هر بار به بحثی تازه درباره‌ی زندگی جاری، سبک‌بال و شاد به شیوه‌ی آب‌ها منتهی می‌شود. حضور خود مسیحا برزگر به‌عنوان گوینده باعث شده لحن و ریتم گفتار، همان حال‌وهوای کلاس‌های زنده را حفظ کند و شنونده حس همراهی در یک نشست طولانی و پیوسته را تجربه کند.

درباره کتاب زندگی به شیوه‌ی آب‌ها

کتاب زندگی به شیوه‌ی آب‌ها از همان آغاز با یک نیایش طولانی و تصویری از خدا به‌عنوان سرچشمه‌ی بخشش، رویش و شکوفه‌دادن شروع می‌شود و بعد به‌سرعت وارد فضای یک «کلاس یکشنبه» می‌شود؛ کلاسی که قرار است سرشار از شور و اشتیاق برای دگرگون‌کردن فکر و نگاه باشد. مسیحا برزگر در این کتاب صوتی هر جلسه بخشی از کتاب داوودجینگ لائوتزو را می‌خواند و آن را بهانه‌ای برای طرح پرسش‌ها و توضیحاتی درباره‌ی حق، مشیت، آرزو، بی‌آرزویی و نسبت انسان با زندگی قرار داده است. در بخش‌هایی از کتاب، مفهوم «داعو» یا «راه» توضیح داده شده و با واژه‌هایی مثل راه زندگی، راه حق و صراط مقایسه شده است. نویسنده با تکیه بر این متن کهن، به موضوعاتی مانند نام‌ناپذیری حق، یگانگی ظاهر و باطن، آرزومندی و بی‌آرزویی، دیدن راز در دل پدیده‌ها و نگاه‌کردن از چشم خدا به زندگی پرداخته است. در ادامه‌ی کتاب زندگی به شیوه‌ی آب‌ها بحث‌ها به‌تدریج به حوزه‌ی تجربه‌های روزمره کشیده می‌شود: از مثال خوابیدن و دوچرخه‌سواری تا داستان دوستی که «سعی می‌کرد» عاشق شود، از حکایت بیماری و عمل قلب تا رابطه‌ی والد و فرزند، از فشارهای تربیتی و تظاهر برای جلب محبت تا خستگی و خودویرانگری. در فصل‌ها و نشست‌های مختلف، عناوینی نانوشته اما پررنگ شکل می‌گیرد؛ مثل پذیرش و تسلیم خلاق، زندگی به شیوه‌ی آب‌های جاری، بی‌عملی فرزانه، تضاد زیبایی و زشتی، خوبی و بدی، هست و نیست، و نیز بحث مفصل درباره‌ی اینکه «هیچ راهی به خوشبختی نیست، خوشبختی خود راه است». متن داوودجینگ در چند سوره یا بخش خوانده می‌شود؛ از جمله سوره‌ای که با «زیبا را زیبا توان دیدن زیرا زشتی هست» آغاز می‌شود و سوره‌ی دیگری که در آن آمده «آز فروگذار دل آرامش یابد». هر بار این سطرها نقطه‌ی عزیمت گفتاری تازه می‌شوند که در آن نویسنده تضادها، دوگانگی‌ها و جنگ‌های درونی انسان را نشان می‌دهد و از امکان حل‌کردن این تضادها در یک وحدت متعالی سخن می‌گوید. ساختار کتاب صوتی بیشتر شبیه یک سلسله گفتار پیوسته است که شنونده را از نیایش و ستایش آغازین، به تأمل درباره‌ی آرزو، پذیرش، اعتماد، عشق، سعادت و معنای واقعی «جاری بودن» می‌برد.

خلاصه کتاب زندگی به شیوه‌ی آب‌ها

در مرکز محتوای زندگی به شیوه‌ی آب‌ها این ایده قرار دارد که زندگی می‌تواند «جاری، پاک و شاد» باشد؛ درست مانند آب‌هایی که می‌گذرند، می‌شویند، می‌پذیرند و در عین نرمی، راه خود را پیدا می‌کنند. مسیحا برزگر از همان ابتدا می‌گوید که کلاس‌ها برای «دگرگون‌کردن فکر و نگاه» شکل گرفته‌اند، چون به‌زعم او همه‌چیز بر نگاه ما به زندگی متکی است. اگر نگاه دگرگون شود، خود زندگی نیز دگرگون می‌شود. این دگرگونی نه از راه فشار و زور و «سعی‌کردن» عصبی، بلکه از راه رهاکردن آرزوهای انباشته، پذیرش احساسات و وضعیت‌های موجود و اعتماد به مشیت حق رخ می‌دهد. نویسنده با خواندن بخش‌هایی از داوودجینگ، مفهوم «حق بی‌نام و نشان» را شرح می‌دهد؛ حقی که وقتی نام می‌گیرد در صورت‌های گوناگون جهان ظاهر می‌شود: گل کوچک، گنجشک، ستاره، کهکشان، باد، باران و هرچه نام دارد. در این میان دو حالت برای انسان تصویر می‌شود: «آرزومند» و «بی‌آرزو». آرزومند در صورت‌ها و تجلیات حق غرق می‌شود و بی‌آرزو خودِ حق را می‌بیند؛ اما هر دو در نهایت یکی‌اند، چون جز حق چیزی نیست. از اینجا بحث به دو شیوه‌ی برخورد با زندگی می‌رسد: خواستن و نخواستن. خواستن یعنی تلاش برای تغییر احساسات، وضعیت‌ها و حوادث مطابق میل خود؛ نخواستن یعنی اجازه‌دادن به آنچه هست که همان‌گونه که هست باشد، بدون جنگیدن با آن. کتاب صوتی با مثال‌های متعدد این تفاوت را روشن می‌کند: کسی که «سعی می‌کند» بخوابد، نمی‌خوابد؛ کسی که اجازه می‌دهد خواب بیاید یا نیاید، زودتر به خواب می‌رود. کسی که «سعی می‌کند» عاشق شود، عاشق نمی‌شود؛ عشق رخ می‌دهد، نه اینکه با زور اراده ساخته شود. همین منطق به احساسات ناخوشایند، بیماری و حتی موفقیت تعمیم داده می‌شود. برزگر توضیح می‌دهد که جنگیدن با احساس بد، آن را تثبیت می‌کند؛ درحالی‌که پذیرش حضور احساس، بدون برچسب‌زدن و قضاوت، به‌تدریج آن را محو می‌کند. در مورد بیماری نیز تأکید شده که مبارزه‌ی عصبی با بیماری، رنج را بیشتر می‌کند؛ در مقابل، پذیرش همراه با اقدام آگاهانه (مراجعه به پزشک، مصرف دارو) و ایمان به مشیت حق، فرایند شفا را تسهیل می‌کند. بخش مهم دیگری از کتاب به تضادهای ذهنی و ارزشی اختصاص دارد: زیبایی/زشتی، خوبی/بدی، کمال/نقص، داشتن/نداشتن، آسان/سخت. با استناد به داوودجینگ گفته می‌شود که همین دوگانگی‌هاست که زندگی درونی انسان را به میدان جنگ تبدیل می‌کند و او را فرسوده، خشمگین و ناامید می‌سازد. وقتی کسی به‌دنبال زیبایی است، زشتی را هم به زندگی خود دعوت می‌کند؛ وقتی می‌خواهد «خوب» باشد، ناگزیر خود را «بد» می‌بیند و در چرخه‌ی سرزنش و خودویرانگری می‌افتد. راهی که کتاب پیشنهاد کرده حل‌کردن این تضادها در یک وحدت متعالی است؛ جایی که انسان فراتر از خوب و بد، زشت و زیبا، فقط «هست» و با زندگی همراه می‌شود. در ادامه، مفهوم «بی‌عملی فرزانه» مطرح می‌شود؛ بی‌عملی نه به‌معنای تنبلی و انفعال، بلکه به‌معنای رهاکردن دخالت‌های عصبی و شتاب‌زده‌ای که روال طبیعی امور را برهم می‌زند. فرزانه «بی‌عمل سامان می‌دهد» و «بی‌کلام می‌آموزد»؛ یعنی با حضور، پذیرش، عشق بی‌قیدوشرط و گوش‌دادن، فضا را برای رشد و تغییر فراهم می‌کند. نمونه‌ی روشن این رویکرد در رابطه‌ی والد و فرزند نشان داده می‌شود: فشار برای «آدم‌کردن» فرزند، او را ترسان، دوچهره و عصیانگر می‌کند؛ درحالی‌که پذیرش بی‌قیدوشرط و عشق، بدون شرط موفقیت و نظم، زمینه‌ی شکوفایی او را فراهم می‌سازد. در بخش پایانی، کتاب زندگی به شیوه‌ی آب‌ها به‌طور مستقیم به موضوع خوشبختی و سعادت می‌پردازد و می‌گوید «هیچ راهی به خوشبختی نیست، خوشبختی خود راه است». یعنی شادمانی، عشق، آرامش و سعادت مقصدی در دوردست نیستند که با طی‌کردن راهی به آن‌ها برسیم؛ بلکه کیفیتی از بودن‌اند که باید از همین گام نخست زیسته شوند. دو رهیافت اصلی در زندگی ترسیم می‌شود: رهیافت «به‌دست‌آوردن» و رهیافت «بخشیدن». در رهیافت اول، انسان مدام در طلب است و احساس بدبختی می‌کند، چون طلب خوشبختی و احساس بدبختی دو روی یک سکه‌اند. در رهیافت دوم، انسان خود را بستر جریان سعادت، عشق و شادمانی می‌بیند و به‌جای این پرسش که «چه به دست می‌آورم؟» می‌پرسد «چگونه می‌توانم بهره‌مند کنم؟». کتاب نتیجه می‌گیرد که با اعتماد به روح کل و انتخاب رهیافت بخشیدن، انسان به‌طور طبیعی وارد همان جریانی می‌شود که از ابتدا در پی آن بوده است: زندگی جاری، پاک و شاد به شیوه‌ی آب‌ها.

چرا باید کتاب زندگی به شیوه‌ی آب‌ها را بشنویم؟

شنیدن زندگی به شیوه‌ی آب‌ها برای کسانی که درگیر تلاش‌های بی‌پایان برای «خوب شدن»، «موفق شدن» یا «خوشبخت شدن» هستند فرصتی فراهم می‌کند تا از زاویه‌ای دیگر به این تلاش‌ها نگاه کنند. این کتاب صوتی به‌جای ارائه‌ی فهرستی از تکنیک‌ها، روی تغییر بنیادین رهیافت تأکید کرده است: از طلب‌کردن به بخشیدن، از جنگیدن با احساسات به پذیرش آن‌ها، از کنترل‌کردن زندگی به اعتماد به جریان آن. شنونده در طول اثر با مثال‌های ملموس می‌بیند که چگونه «سعی‌کردن» عصبی برای خوابیدن، عاشق‌شدن، موفق‌شدن یا آرام‌شدن، نتیجه را دورتر می‌کند و چگونه رهاکردن این تقلا، فضا را برای رخ‌دادن همان چیزها باز می‌کند. یکی از ویژگی‌های شاخص این کتاب صوتی پیوندزدن یک متن کهن شرقی، یعنی داوودجینگ، با تجربه‌های روزمره‌ی امروز است. مسیحا برزگر هر بار بخشی از متن لائوتزو را می‌خواند و سپس آن را به زبان زندگی روزانه ترجمه می‌کند: از رابطه‌ی والد و فرزند و فشارهای تربیتی تا مواجهه با بیماری، از حس بدبختی و مقایسه‌کردن خود با دیگران تا وسواس موفقیت و ترس از شکست. این پیوند باعث می‌شود مفاهیمی مثل «بی‌آرزویی»، «بی‌عملی فرزانه» و «فراسوی خوبی و بدی» از حالت انتزاعی خارج شوند و در قالب موقعیت‌های عینی دیده شوند. شنیدن این کتاب صوتی همچنین می‌تواند برای کسانی که با زبان دینی و معنوی انس دارند جالب باشد، چون در آن خدا، حق، مشیت و روح کل نه در قالب بحث‌های نظری، بلکه در نسبت مستقیم با احساسات، انتخاب‌ها و روابط روزمره مطرح شده است. نیایش‌های آغاز هر بخش، لحن صمیمی کلاس و حضور خود نویسنده به‌عنوان گوینده، فضایی شبیه یک نشست زنده ایجاد کرده است که در آن شنونده می‌تواند هم‌زمان هم گوش بدهد و هم درونی‌ترین پرسش‌های خود را مرور کند. درنهایت، این کتاب صوتی دعوتی است به اینکه انسان به‌جای دویدن به‌سوی خوشبختی، همان حالا به شیوه‌ی آب‌ها زندگی کند: جاری، پذیرنده، نرم و درعین‌حال استوار.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن زندگی به شیوه‌ی آب‌ها به کسانی پیشنهاد می‌شود که: - به‌دنبال آرامش درونی هستند اما از دوره‌ها و توصیه‌های پر از «باید» و «نباید» خسته شده‌اند. - احساس می‌کنند در چرخه‌ی مقایسه، رقابت، تلاش برای موفقیت و حس مداوم ناکامی گیر افتاده‌اند. - با مفاهیم معنوی مثل توکل، مشیت، حق و روح کل ارتباط دارند و می‌خواهند آن‌ها را در زندگی روزمره‌ی خود بفهمند. - در روابط خانوادگی، به‌ویژه در نقش پدر، مادر یا همسر، با فشار، کنترل و خستگی عاطفی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و به‌دنبال نگاهی آرام‌تر و پذیرنده‌تر هستند. - به متون حکمت شرقی مانند داوودجینگ علاقه‌مندند و می‌خواهند خوانشی امروزی و کاربردی از آن بشنوند. - در دوره‌هایی از زندگی با احساس بدبختی، بی‌معنایی یا افسردگی روبه‌رو شده‌اند و مایل‌اند ریشه‌ی این احساس‌ها را در آرزوها و دوگانگی‌های ذهنی خود بشناسند.