دانلود و خرید کتاب صوتی به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن (جلد دوم)

کتاب صوتی به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم (در خانه و مدرسه با کودکان چگونه سخن بگوییم تا بیاموزند) نوشته‌ی الین مازلیش و ادل فابر ادامه‌ی همان مسیری است که نویسندگان در جلد اول آغاز کرده‌اند؛ مسیری برای ساختن رابطه‌ای سالم‌تر میان بزرگسالان و کودکان. این کتاب صوتی با ترجمه‌ی فاطمه عباسی فر و گویندگی نرگس آهازان توسط استودیو نوار و با همکاری نشر دایره منتشر شده است. نویسندگان که سال‌ها با کودکان و والدین کار کرده‌اند این بار تمرکز خود را بر فضای خانه و مدرسه گذاشته‌اند و نشان داده‌اند چگونه یک شیوه‌ی حرف‌زدن می‌تواند هم یادگیری را آسان‌تر کند و هم از تنش‌ها و درگیری‌های روزمره کم کند. در این کتاب صوتی شنونده با ترکیبی از روایت، گفت‌وگو، مثال‌های واقعی، تمرین‌ها و حتی «نمایش‌های کوچک» روبه‌رو می‌شود که همگی حول یک محور می‌چرخند: کلمات و لحن بزرگسالان چگونه احساس و رفتار کودکان را شکل می‌دهد. از کلاس‌های شلوغ و پرهیاهوی دبستان تا اتاق نشیمن خانه‌ای که در آن تکالیف مدرسه، نگرانی‌ها و دعواهای خواهر و برادرها جریان دارد، آن کتاب صحنه‌های آشنا و روزمره را بازسازی کرده است تا نشان دهد پشت هر «بی‌انضباطی» یا «لجبازی» چه احساساتی پنهان است. شنیدن این تجربه‌ها در قالب صوتی، همراه با اجرای دیالوگ‌ها و لحن‌های متفاوت، به مخاطب کمک می‌کند موقعیت‌ها را بهتر تجسم کند و راه‌حل‌ها را در ذهن خود تمرین کند.

درباره کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم

کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم با روایت تجربه‌های الین مازلیش و ادل فابر آغاز می‌شود؛ دو مادری که سال‌ها پیش در کارگاه‌های دکتر هایم جینات شرکت کرده‌اند و بعدها خودشان به نویسندگان و مدرسانی پرمخاطب در حوزه‌ی ارتباط با کودکان تبدیل شده‌اند. در همان صفحات آغازین، شنونده می‌شنود که چگونه بازخورد آموزگاران، مشاوران مدرسه و والدین از نقاط مختلف، بذر نگارش این جلد را کاشته است؛ از معلمی که بعد از ۲۰ سال کار با دانش‌آموزان «ناسازگار» از کارایی روش‌های پیشنهادی آنان می‌نویسد تا مشاوری که نگران افزایش خشونت و ورود سلاح به مدارس است و به دنبال راهی غیر از نگهبان و دستگاه فلزیاب می‌گردد. در ادامه، دو متخصص تعلیم و تربیت به نام‌های روزالین تمپلتون و لیزا نایبرگ وارد صحنه می‌شوند و پیشنهاد می‌دهند بر اساس کتاب قبلی، برنامه‌ای ویژه‌ی آموزگاران طراحی شود. نتیجه‌ی این همکاری، شکل‌گیری ساختار روایی کتاب است؛ روایتی که از زبان آموزگار جوانی به نام لیز لاند نقل شده و تجربه‌ی او در کلاس ششم، محور بسیاری از فصل‌هاست. کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم در چند فصل نسبتاً مفصل تنظیم شده است که هر کدام روی یک مهارت یا دام ارتباطی تمرکز دارد. فصل اول با عنوانی نزدیک به «چگونه با احساساتی که مانع یادگیری است روبه‌رو شوید» از خاطرات لیز از آموزگاران محبوب و منفورش شروع می‌شود و به اولین روز تدریس او در کلاس شلوغ ۳۲ نفره می‌رسد؛ جایی که تمام تصویر ذهنی‌اش از «معلم بردبار و فهمیده» فرو می‌ریزد. در این فصل شنونده قدم‌به‌قدم می‌بیند که چگونه لیز با خواندن جلد اول به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن، متوجه می‌شود احساسات شاگردان را نادیده می‌گیرد و عملاً به آن‌ها پیام می‌دهد «در مورد احساسات اشتباه می‌کنی». فصل دوم با محور «هفت فن ماهرانه که کودکان را به همکاری دعوت می‌کند» پر از نمونه‌های کارتونی و دیالوگ‌های بازسازی‌شده است؛ از نحوه‌ی تشریح مشکل به‌جای متهم‌کردن تا استفاده از یک کلمه، شوخی، یادداشت و بازی نقش. فصل سوم با عنوانی در محور «دام‌های مجازات و تنبیه» به این می‌پردازد که چرا تنبیه، حتی وقتی ظاهراً جواب می‌دهد، اشتیاق به بدرفتاری را کم نمی‌کند و چه جایگزین‌هایی می‌توان برای آن در خانه و مدرسه به کار گرفت. در لابه‌لای این فصل‌ها، بخش‌های جداگانه‌ای با عنوان «پرسش‌های پدران و مادران»، «پرسش‌های آموزگاران» و «داستان‌هایی از پدران و مادران/آموزگاران» آمده است که آن کتاب را به مجموعه‌ای زنده از تجربه‌های واقعی تبدیل کرده است؛ تجربه‌هایی که از کودکستان دو زبانه تا دبیرستان، و از آشپزخانه‌ی خانه تا سالن غذاخوری مدرسه را دربرمی‌گیرد.

خلاصه کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم

هسته‌ی اصلی کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم این است که احساسات کودکان مستقیماً بر رفتار و یادگیری آنان اثر می‌گذارد و زبان بزرگسالان می‌تواند این احساسات را یا تشدید کند یا آرام. نویسندگان از زبان لیز لاند نشان داده‌اند که چگونه یک معلم تازه‌کار، زیر فشار کلاس شلوغ، به‌تدریج به همان آموزگار عصبانی و تحقیرکننده‌ای تبدیل می‌شود که همیشه از او بیزار بوده است؛ تا زمانی که با خواندن کتاب قبلی، با جمله‌ای کلیدی روبه‌رو می‌شود: «وقتی کودکان احساس کنند کارشان درست است، رفتار درست در پیش می‌گیرند؛ و راه کمک به این احساس، پذیرفتن احساسات آنان است.» از این نقطه، مسیر کتاب به سمت تمرین‌های عملی می‌رود. در فصل احساسات، شنونده با دو نوع پاسخ آشنا می‌شود: پاسخ‌هایی که احساس کودک را انکار، تحلیل، نصیحت یا کوچک می‌کند و پاسخ‌هایی که احساس را در کلمات بازتاب می‌دهد. مثال نوجوانی که از تیم فوتبال اخراج شده، یا کودکی که از امتحان ریاضی می‌ترسد، نشان می‌دهد چگونه جملاتی مثل «این که چیزی نیست» یا «زندگی همیشه منصف نیست» در درون کودک به پیام‌هایی مثل «تو نمی‌فهمی» و «این آخرین باری است که چیزی به تو می‌گویم» تبدیل می‌شود. در مقابل، وقتی بزرگسال فقط احساس را نام می‌برد («هم تکان‌دهنده بود هم مایوس‌کننده») درِ گفت‌وگو باز می‌شود و خود کودک شروع به فکرکردن درباره‌ی راه‌حل می‌کند. فصل «هفت فن همکاری» این ایده را به سطح رفتار می‌آورد. به‌جای امر و نهی و تهدید، آموزگار یا والد می‌تواند مشکل را تشریح کند («یه ورقه امتحانی بدون اسم دارم»)، آگاهی بدهد («دیسک اگر خط بیفتد دیگر کار نمی‌کند»)، انتخاب پیشنهاد کند، با یک کلمه یا حرکت پیام را برساند («گرم‌کن!»)، احساس خود را بدون حمله به شخصیت کودک بیان کند، از یادداشت استفاده کند یا با بازی نقش و شوخی فضا را سبک کند. در کتاب صوتی، این فنون با دیالوگ‌های نمایشی و مقایسه‌ی «قبل و بعد» نشان داده شده است؛ مثلاً گفت‌وگوی آموزگاری که به‌جای سرزنش، با لهجه و نقش‌های مختلف از بچه‌ها می‌خواهد آشپزخانه را مرتب کنند. در فصل مربوط به تنبیه، نویسندگان با نقل گفته‌های متخصصان و تجربه‌های مدرسه‌ای نشان داده‌اند که مجازات، چه به شکل کتک، چه تحقیر، چه «صندلی تنبیه» و چه محروم‌کردن از فعالیت‌های محبوب، معمولاً چهار پیام درونی تولید می‌کند: «من بد هستم»، «باید انتقام بگیرم»، «باید زرنگ‌تر خطا کنم» یا «اصلاً چرا باید تلاش کنم؟». در برابر این دام، مجموعه‌ای از جایگزین‌ها پیشنهاد شده است: ابراز نارضایتی بدون تحقیر، بیان توقع روشن، نشان‌دادن راه جبران، پیشنهاد انتخاب، و در نهایت اجازه‌دادن به کودک که نتیجه‌ی طبیعی رفتار خود را تجربه کند. داستان‌هایی مثل ماجرای مارکو که عینک همکلاسی‌اش را شکسته، یا دختری که مدرسه را «برای تجربه» پیچانده، نشان می‌دهد چگونه می‌توان بدون تحقیر، او را درگیر جبران خسارت و پذیرش مسئولیت کرد. در سراسر کتاب، بخش‌های پرسش‌وپاسخ و روایت‌های والدین و آموزگاران، این پیام را تقویت کرده است که احترام به احساسات کودک، به معنای رهاکردن مرزها نیست؛ بلکه به معنای جداکردن «احساس» از «رفتار» است: هر احساسی مجاز است، اما هر رفتاری نه. این تفکیک، هم در خانه و هم در مدرسه، محور تمام پیشنهادهای آن کتاب است.

چرا باید کتاب به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم را بشنویم؟

شنیدن کتاب صوتی به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم فرصتی است برای دیدن دوباره‌ی موقعیت‌هایی که هر روز در خانه و مدرسه تکرار می‌شوند، اما معمولاً فقط با عصبانیت، نصیحت یا تنبیه از کنارشان عبور می‌شود. این کتاب صوتی به‌جای ارائه‌ی فهرستی از «باید و نبایدها»، شنونده را وارد صحنه می‌کند؛ صحنه‌ی کلاس ششم شلوغ، آشپزخانه‌ی به‌هم‌ریخته، اتاق کودکی که از امتحان می‌ترسد یا نوجوانی که از معلمش متنفر است. در هر صحنه، دو نسخه از گفت‌وگو شنیده می‌شود: نسخه‌ای که به بن‌بست می‌رسد و نسخه‌ای که راه را باز می‌کند. ویژگی مهم دیگر آن کتاب این است که همزمان به دو گروه بزرگسال توجه کرده است: والدین و آموزگاران. نویسندگان بارها نشان داده‌اند که آنچه بین ساعت ۹ تا ۳ در مدرسه رخ می‌دهد، بر آنچه قبل و بعد از آن در خانه می‌گذرد اثر می‌گذارد و برعکس. بنابراین شنونده فقط با «تکنیک‌های کلاسی» یا «نکته‌های تربیتی خانگی» روبه‌رو نیست، بلکه با نگاهی روبه‌رو است که همکاری این دو فضا را ضروری می‌داند. حضور بخش‌های جداگانه برای «پرسش‌های پدران و مادران» و «پرسش‌های آموزگاران» کمک کرده است هر گروه صدای خود را در کتاب پیدا کند. برای کسانی که وقت یا حوصله‌ی خواندن متن طولانی ندارند، نسخه‌ی صوتی این امکان را فراهم کرده است که در مسیر رفت‌وآمد، کار خانه یا استراحت، دیالوگ‌ها و مثال‌ها را بشنوند و در ذهن خود تمرین کنند. شنیدن لحن‌ها، مکث‌ها و نقش‌خوانی‌ها، به‌ویژه در فصل‌های مربوط به شوخی، بازی نقش و گفت‌وگوهای تنش‌آلود، به مخاطب کمک می‌کند فقط «بداند» چه باید بگوید، بلکه حس کند چگونه باید بگوید. درنهایت، آن کتاب برای کسانی که میان «مهربان بودن» و «قاطع بودن» سرگردان‌اند، نمونه‌هایی عینی از ترکیب این دو ارائه کرده است؛ نمونه‌هایی که نشان می‌دهد می‌توان هم احساس کودک را جدی گرفت و هم مرزها را حفظ کرد.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن جلد دوم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود: - به آموزگاران دبستان و راهنمایی که با کلاس‌های شلوغ، دانش‌آموزان «دردسرساز» یا فضای پرتنش مدرسه روبه‌رو هستند. - به پدران و مادرانی که با تکالیف مدرسه، قشقرق‌های قبل از خواب، ترس از امتحان، یا دعواهای خواهر و برادرها درگیرند. - به مشاوران مدرسه، مربیان، کمک‌مربیان، رانندگان سرویس و کارکنان اداری که روزانه با کودکان و نوجوانان سروکار دارند و به دنبال شیوه‌ای محترمانه‌تر برای برخورد با خطا و بی‌انضباطی هستند. - به دانشجویان رشته‌های علوم تربیتی، روان‌شناسی و مشاوره که می‌خواهند نمونه‌های زنده از گفت‌وگو با کودک و نوجوان را بشنوند. - به بزرگسالانی که در کودکی با تنبیه، تحقیر یا نادیده‌گرفتن احساسات مواجه بوده‌اند و اکنون می‌خواهند در نقش والد یا معلم، چرخه‌ی قدیمی را تکرار نکنند.