کتاب صوتی خوشبختی یافتنی نیست، دریافتنی است

کتاب صوتی خوشبختی یافتنی نیست، دریافتنی است نوشتهٔ احمد پدرام و محسن معروفی و رقیه منصوری بنی است. سحر حمیدی و ویکتوریا براری و رضا بصیری و معین وصال و محمد کربلایی و لیلی حمیدی و نوید پدرام گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده‌اند و انتشارات ترانه پدرام آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی خوشبختی یافتنی نیست، دریافتنی است

همواره در اطراف ما آدم‌هایی هستند که به نظر موفق می‌آیند، اما شاد نیستند. آن‌ها کار و تحصیلات و درآمد خوب دارند و یا بسیار باهوش هستند، اما نمی‌توانند شاد باشند. کتاب صوتی خوشبختی یافتنی نیست، دریافتنی است، برای این افراد نوشته شده است. این کتاب کمک می‌کند شادی و احساسات خوشایند به زندگیتان بازگردد و روزبه‌روز با روش‌های درست و علمی مسیر احساساتتان را تغییر دهید و شادتر و شادتر شوید. این کتاب صوتی با پیروی از رویکرد «کتاب‌درمانی» به منبعی ساده و علمی برای آشنایی با مهارت‌های زندگی تبدیل شده است. این اثر، نقش تفکر در احساس شادکامی را بررسی کرده و به نکات «اصول خودیاری» پرداخته است.

شنیدن کتاب صوتی خوشبختی یافتنی نیست، دریافتنی است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران روان‌شناسی عمومی و به همهٔ کسانی که می‌خواهند شادتر زندگی کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی خوشبختی یافتنی نیست، دریافتنی است

«علاوه بر خوش‌بینی نسبت به آینده، افراد خوش‌شانس نسبت به شکست‌های گذشتۀ خود نیز خوش‌بین می‌باشند. آن‌ها به‌خوبی آموخته‌اند که در هر موقعیتی یک سر نخ مثبت پیدا کنند و شکست‌ها، آن‌ها را به سمت احساسات منفی سوق ندهد. در واقع این افراد همیشه چیزی را برای جای شکر کردن پیدا می‌کنند اگر در سانحه‌ای آسیبی ببینند و مثلاً دست‌شان بشکند خواهند گفت «خدا را شکر که ضربۀ مغزی نشدم». اکر کیف‌شان را بدزدند خوشحالند که به جسم و جان‌شان آسیبی نرسیده است. بعضی افراد وقتی چیزی را از دست می‌دهند به باقی آن‌چه دارند دل‌گرم هستند و اگر اتفاق ناگواری برای یکی از عزیزان‌شان بیفتد واکنش عاطفی مناسبی نشان داده و با واقعیت بهتر و راحت‌تر کنار می‌آیند. شیوۀ تفکر آن‌ها مهم است، آن‌ها آیندۀ خوبی را در اتفاقات بد می‌بینند، معتقد هستند که اوضاع رو به بهتر شدن می‌رود و در نتیجه ناامید نمی‌شوند و بیشتر تلاش می‌کنند.

در یک کشور غریب ناگهان بلیت قطار خود را گم می‌کنید. این بدشانسی است یا نه؟ ظاهراً خیلی زود متوجه می‌شوید که همین یک دقیقۀ قبل، آن را در دست داشتید، خیل عظیم جمعیت و تسلط نداشتن بر زبان بیگانه و در حال حرکت بودن قطار می‌تواند نهایت بد شانسی تلقی شود، ولی ندای درون و تجربۀ زندگی به شما می‌گوید همان جا بایستید روی زمین را نگاه کنید به بقیۀ مدارک خود نگاه کنید و رفتار شما طوری باشد که نشان دهد چیزی را گم کرده‌اید، گاه‌به‌گاه نیز به چشم رهگذرانِ شتاب زده نگاه می‌کنید و با چشم و دست‌های‌تان به آن‌ها می‌گویید که بلیت خود را گم کرده‌اید. یکی دو دقیقه بعد جوانی به شما نزدیک می‌شود و بلیتی در دست دارد شما زبان او را نمی‌فهمید ولی با اشارات او متوجه می‌شوید که بلیت شما در دست اوست و آن را پیدا کرده و برای‌تان آورده است. حالا شما خوش‌شانس هستید یا بدشانس؟»