کتاب صوتی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی

کتاب صوتی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی نوشتهٔ سیلویا انگدال و ترجمهٔ شهربانو صارمی است. فرناز مرکباتی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و آوانامه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی

کتاب صوتی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی به یک فاجعه پرداخته است. بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی از بحث‌برانگیزترین رویدادهای تاریخ جنگ جهانی دوم است. آیا استفاده از بمب اتمی برای پایان‌دادن به جنگ ضرورت داشت؟ کشتن ۲۰۰هزار نفر با ۲ بمب اتمی بدتر بود یا مرگ ۵۰۰هزار نفر و حتی بیشتر با بمب‌های متعارف؟ کشتن غیرنظامیان برای نجات جان تعداد بیشتری از آن‌ها توجیه‌پذیر است؟ نظرها دربارهٔ این موضوع بسیار متفاوتند. در این کتاب صوتی این واقعع را از منظر افراد مختلف می‌شنویم؛ از «ترومن»، رئیس‌جمهور وقت آمریکا گرفته تا خلبان هواپیمای بمب‌افکن، شاهدان حادثه، فیزیکدان هسته‌ای، روزنامه‌نگاران، فعال صلح ژاپنی و... . به یادآوردن هر رویدادی بستگی به‌نحوۀ به خاطرسپردن آن دارد. بهترین درک از تاریخ حاصل کندوکاو چشم‌اندازهای مختلف است؛ دوره‌های زمانی متفاوت، فرهنگ‌های متفاوت و ایدئولوژی‌های متفاوت. این کتاب را بشنوید.

شنیدن کتاب صوتی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران تاریخ جهان در دوران جنگ جهانی دوم پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی

دیدگاه پنجم: بمباران اتمی ژاپن مانع جنگ جهانی سوم شد. در این دیدگاه که برای مخاطبان اروپایی نوشته شده، کلاوس ویگرف می‌گوید که بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی نقطه‌ی پایانی بود بر سیر صعودی ویرانی در جنگ. زیرا ابرقدرت‌ها را واداشت در مجادلات خود به دنبال راه چاره‌ای صلح‌آمیز باشند. او می‌گوید به‌ویژه آلمان بعد از جنگ از آن منتفع شد. چرا که یادآوری حادثه‌ی هیروشیما باعث شد رابطه‌ی میان آلمان شرقی و غربی در طول جنگ سرد ثبات داشته باشد. گرچه بمب اتمی در اصل برای استفاده در مقابل آلمان نازی ساخته شده بود.

ویگرف، مسئول ستون روزانه‌ی تاریخ اشپیگل است؛ مجله‌ی خبری مهم اروپا که در هامبورگ آلمان منتشر می‌شود. این مقاله از زبان آلمانی برای وبسایت بین‌المللی آن ترجمه شده است: «صبح روز شش اوت 1945 هیروشیما هفتادوشش هزار خانه داشت. اما هفتادهزار خانه‌ی آن بر اثر انفجار فقط یک بمب ویران شد یا صدمه دید. آمریکایی‌ها این غول مهلک را پسر کوچک می‌نامیدند. زیرا بمب با سه متر طول و تقریباً پنج تن وزن، کوچکتر از آن چیزی بود که طراحان انتظار داشتند. پسر کوچک اولین بمب اتمی در تاریخ بشر بود.»