کتاب صوتی هرم هفتم

کتاب صوتی «هرم هفتم» با نویسندگی و گویندگی امیرعلی نیرومند‌ زال‌پور منتشر شده است.

درباره کتاب صوتی هرم هفتم

داستان با سفری آغاز می‌شود که لحظه به لحظه غیرقابل‌پیش‌بینی‌ می‌شود‌، همسفران در ابتدا معمولی به‌نظر می‌آیند ولی ناگهان باطن خود نشان می‌دهند، در‌نهایت در کنار هیجان داستان به مفاهیم بهتری از انسان و انتخاب و چرایی هر دو پرداخته می‌شود.

کتاب صوتی هرم هفتم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به علاقه‌مندان به داستان‌های رازآلود پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب صوتی هرم هفتم

«تام یهو متوجه شد همسرش دقیقا شبیه خودش شده بود و انگار داشت با خودش می رقصید ، شوکه شده بود ، بعد نیرویی اونها رو به سمت عقب کشید و از آغوش هم دور شدن ، دستاشونو برای اینکه همدیگرو نگه دارن دراز کردن و می شنید که صدای همسرش از دهن خودش که حالا داشت دور میشد بیرون میومد ، همسرش داد میزد تام برگرد من بهت نیاز دارم ، و بعد همه جا سیاه شد از خواب پرید ، خستگی شدیدی توی بدنش احساس می کرد ، به نظرش اومد مدت زیادی بیهوش بوده چون وقتی خوابش برده بود داخل یک محفظه شیشه ای قرار گرفته بود که حالا درش باز شده بود ، به اطراف نگاه کرد و متوجه شد یک دختر کوچک در حدود ده یازده سال داره بهش نگاه می کنه ، دختر یک دورگه شبیه دخترای چشم ریز ژاپنی بود ، چشماش مثل ژاپنیها بود ولی موهاش بور بودن و با پوست سفیدی که داشت چشمهای سیاهش بیشتر خودشون رو نشون می دادن ، سارافون صورتی کمرنگی به تن داشت و زیرش یک پیرهن سفید پوشیده بود با کفشهایی دقیقا همرنگ سارافونش ، توی دستش عروسک چوبی ای رو نگه داشته بود و خیره به تام نگاه می کرد.

خاصی تنم می کردن ؟ اتاق یک محوطه بیست متری بود با یک محفظه شیشه ای که داخلش بیدار شده بود ، یک دستشویی و دوش آب و توالت و میزی که روش هیچی وجود نداشت که کنارشون یک تخت خواب مرتب هم دیده میشد ، نه پنجره ای و نه تابلویی ، در و دیوار از جنس آلومینیوم یا فلز سبکی بودن که حس یک اتاق کوچک یا یک کانکس رو منتقل می کرد ، سقف اتاق نسبتا بلند بود و چند تا دریچه تهویه هوا و چراغهای مهتابی سفید و زرد داشت که نور اتاق رو مالیم کرده بود ، موقعی که خواب بود بدنش عرق کرده بود پس کراواتشو باز کرد و روی یکی از صندلیها گذاشت و از اتاق بیرون رفت ، یک راهرو با درهای مشابه اتاق خودش رو دید ، همه درها روبروی هم قرار داشتن و در انتهای سمت راست اتاقش در انتهای سالن یک دریچه بزرگ قرار داشت که بسته بود و یک دستگیره گرد و قرمز رنگ داشت و وسطش پنجره کوچکی بود که میشد بیرون رو دید و در سمت چپ راهرو یک محوطه بزرگ قرار داشت که یک کتابخونه نسبتا کوچک و مقداری کاناپه راحتی در انتهاش گذاشته شده بود و دو در بزرگ در سمت چپ و راستش وجود داشت ، دو تا پنجره پشت کتابخونه قرار گرفته بودن که راحت میشد بیرون رو دید ، سقف پر بود از چراغهای سفید رنگ مهتابی و محفظه تهویه هوا ، از صداهایی که می شنید مشخص بود چند نفر توی اتاقها داشتن با هم حرف می زدن و بحث می کردن ، تام از پنجره کتابخونه به بیرون نگاه کرد.»