کتاب صوتی سفر به سرزمین کوبلای خان

کتاب صوتی سفر به سرزمین کوبلای خان سفرنامه مارکوپولو، بازرگان ونیزی است که سفرهای او برای تجارت به آسیا و سفرنامه‌هایش نقش مهمی در معرفی شرق و فرهنگ آن به غرب داشته است. این کتاب با ترجمه بنفشه جعفر و صدای میلاد تمدن منتشر شده است. 

درباره کتاب سفر به سرزمین کوبلای خان

در سال ۱۲۷۱ میلادی مارکو نوجوانی بود و فقط هفده سال داشت،‌ او تصمیم گرفت همراه پدر و عمویش برای ارضای حس کنجکاوی‌ و ماجراجویی به سرزمین‌های دور سفر کند. 

سفرنامه مارکوپولو ازجمله سفرنامه‌هایی است که پیش از عهد صفویه نوشته شده است و حاوی اطلاعاتی غنی درباره ایران است. 

توصیفات مارکوپولو از سفرهایش به سایر کاشفان و بازرگانان اروپایی الهام بخشید تا دانش جغرافیایی خود را گسترش داده و در دنیایی فراتر از گذشته گام نهند. کریستف کلمب با الهام از نوشته‌های مارکو اندیشید که امکان دارد با سفر دریایی به سوی غرب، به مشرق زمین برسد. هنگامی که او در سال ۱۴۹۲ در آمریکای شمالی گام نهاد نامه‌هایی از پادشاه اسپانیا به همراه داشت که برای فرمانروای چین نوشته شده بود. او یک نسخه از کتاب مارکوپولو نیز به همراه داشت که حاشیه‌های زیادی بر آن نوشته شده بود.

بعد از سرکار آمدن چنگیزخان به ترتیب گویوک‌خان، باتوخان، آلتوخان، منگوخان و سپس کوبلای‌خان که در قدرت و بزرگی سرآمد پنج تن دیگر بود، به حکمرانی رسیدند، کوبلای‌خان قوی‌ترین و قدرتمندترین شاهان پس از چنگیز بود و این کتاب به زندگی این پادشاه می‌پردازد. 

مارکو پس از برگشتن از سفر به نیروی دریایی ونیز پیوست و در جنگ ونیز و جنوا جنگید و اسیر شد،‌در زمان اسارتش در زندان شروع به نوشتن سفرنامه کرد، اثری که جهان را به هم پیوند می‌داد. 

شنیدن کتاب سفر به سرزمین کوبلای خان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به سفرنامه‌های قدیمی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سفر به سرزمین کوبلای خان

قشه‌ای که سپاهیان تاتارها طبق آن گردهم می‌آیند بدین شرح است. هنگانی که حاکم تاتارها به همراه صد هزار نیروی اسب سوار برای جنگ راهی می‌شود آنها را بدین ترتیب سازماندهی می‌کند که یک شخص را برای فرماندهی هر ده نفر، یکی برای هر صد نفر، یکی برای هر هزار نفر و حتی یکی را برای هر ده هزار نفر برمیگزیند بنابراین این گونه به هنگام مشاوره‌های جنگی نیازی به گردهم آمدن بیش از ده نفر نیست به همین منوال هر فرمانده‌ی گروه‌های ده هزار نفری، هزار نفری یا صد نفری تنها با ده فرمانبر پایین‌تر از مقام خود به رایزنی می‌پردازند و هر نفر از سپاه باید پاسخگو و مطیع فرمانده‌ی خود باشد. زمانی که فرمانده‌ی ارشد سپاه به جهت انجام عملیات جنگی خواستار انتقال عده‌ای به محل دیگری می‌باشد دستور خود را مبنی بر ارسال یک ارتش هزار نفری به فرمانده‌ی گروه ده هزار نفری می‌فرستد، سپس همین فرمانده این دستور را به فرمانده‌ی تحت فرمان خود یعنی فرمانده‌ی ارتش هزار نفری ابلاغ می‌کند و بالاخره این دستور به همین روال به فرمانده‌های درجه پایین‌تر فرستاده می‌شود و از هرکدام از آنها خواسته می‌شود تا در تجهیز و مهیا ساختن این ارتش هزار نفری مورد نیاز فرمانده‌ی کل سپاه سهیم شوند.

در هر رتبه دستور فوراً دریافت و اجرا می‌شود. به راستی تاتارها بیش از هر فرد دیگری در جهان مطیع فرماندار خود هستند. باید بدانید که آنها هر یگان صد هزار نفری را یک تاک و هر یگان هزار نفری را یک توماون می‌نامند و متعاقباً برای هر یک از یگان‌های ده تایی، صدتایی و هزارتایی نیز نامی متناسب با آن برگزیده‌اند.

زمانی که ارتشی برای انجام یک عملیات جنگی چه به دشت‌ها و چه به کوه‌ها فرستاده می‌شود، دویست نفر به عنوان طلایه دار و پیش آهنگ دو روز زودتر پیش از حرکت سپاه به راه می‌افتند و گروه‌های دیگری هم با همین تعداد به طرفین فرستاده می‌شوند و اینگونه چهار گروه پیش، پس و در طرفین ارتش حرکت می‌کنند. این عمل بدین جهت است تا در صورت حمله‌ی ناگهانی به سپاه، قبل از آنکه دیر شود خبردار شوند.

زمانی که تاتارها برای یک عملیاتِ طولانی مدت لشکرکشی می‌کنند هیچ باروبنه‌ای با خود حمل نمی‌کنند و تنها دو دبه‌ی چرمی برای نگه داشتن شیر و یک دیگ کوچک برای پختن گوشت با خود به سفر می‌برند. یک چادر کوچک را هم برای پناه گرفتن در زیر آن به هنگام بارش باران به همراه دارند. سپاهیان این قوم در صورت لزوم می‌توانند ده روز بدون توقف و هیچ توشه‌ای و حتی بدون درست کردن آتش و تنها به مدد خون اسب‌های‌شان زندگی کنند. به این نحو که در طی آن ده روز سفر بی‌وقفه هر سوارکاری یکی از رگ‌های اسبش را سوراخ می‌کند و از خون حیوان به عنوان منبع غذایی استفاده می‌کند.