نظرات کاربران درباره کتاب صوتی سه گزارش کوتاه درباره‌‌ نوید و نگار

اگر نویسنده را نمی شناختم و کتاب را میخواندم، باز هم می فهمیدم یکی از نوشته های مصطفی مستور است؛ انسان، عشق، زندگی، مرگ و سوال! نوشته هایش را دوست دارم. صدای نیما رئیسی شنیدنی است.

می‌توان ساعت‌ها به توصیف این کتاب پرداخت، اما چیزی که در ذهن دارم را خلاصه خواهم کرد؛ شاهکاری که دلیل خوبی برای اشک‌هایم است...

خوانش نیمارئیسی عالی بود، آدم مشتاق بود گوش کنه.. هوتن شکیبا رو هم دوست داشتم.. اما خوانش خانم افشار خیلی خسته کننده و یکنواخت بود

خیلی دوستش دارم،مخصوصا با این گویندگی بی نظیر.

بنظرم بیان روزمرگی ها میتونه یه قصه جذاب بسازه که نویسنده این کتاب از پسش بر نیومده. حس من از خواندن این کتاب حزن و اندوهی بی مفهوم بود که صرفا یک حس بد رو القا میکرد بدون اینکه بدونم داستان از چه قراره کتابهای زیادی رو خوندم ولی بشخصه نتونستم باهاش ارتباط بگیرم

کتاب جالبیه. ولی نقدم به اجرای صوتی هست که حجم موسیقیش زیاده. بعد خوندن هر یکی دو صفحه، ۱۰ الی ۱۵ ثانیه موسیقی داره... حوصله سربره!

همه چیز عالی جز گویندگی سرکار خانم که در برابر سایر گویندگان ضعیف‌تر بود، یکنواخت...

داستان رنج خانواده از زندگی در کنار معصوم ترین آدم های زمین که بچه هایی هستن که ناتوانی ذهنی دارن . به شخصه خیلی لذت بردم . خصوصا که به تازگی با خانواده ای که دو تا بچه ناتوان ذهنی دارن آشنا شدم و از نزدیک درد و رنج شون رو حس کردم . داستان پخته و زیبا بود . همه چیز قابل لمس و واقعی بود . پدری که خیلی پدر بود و عاشق نگار که جای مامان رو گرفته بود و نوید که توان هوشی برادر رو به ارث برده بود . درد داستان زیاد بود ولی دلنشین و آشنا .نه از اون نوع درد ها که ازشون خجالت بکشی و این به نظرم نقطه قشنگ داستان بود و امیدی بود که توی داستان نهفته بود و پارادوکسی از همه چیز می ساخت که به وجد می آمدم .

متن کتاب عالی بود، خوانش عالی تر ، بیان گر فضای فکری بود که خیلی هامون حال و هواش را تجربه ش کردیم

واقعا جذبم نکرد.متن بی روح بود و خوانش هم متعاقبا بیروح بود.خدا قوت بابت زحماتی که گروه کشیدید

خوانش ها خوب بود آهنگ متن افتضاح و خود داستان خیلی جای کار داشت با این حال سپاس از گروه فرهنگی خوب شما⚘

من این کتاب را بخاطر گوینده هاش انتخاب کردم ولی واقعا کتاب جالبی نیست تقریبا دوساعت رو‌گوش دادم ولی واقعا داستان جالبی نداره یه کتاب خواب اوره بیشتر .عجیبه از چنین گوینده هایی که چنین کتابی رو برای خوندن انتخاب کردن

غمگین اما قشنگه🥺🥺

محشره! صداها عالیه! موزیک بجا و مناسب! از بچه‌های تئاتر بیشتر استفاده کنید. ممنون.

خوب بود به نظرم این سبک نویسنده جالب بود. اما داستان کتاب خیلی ساده بود

خیلی خلاصه متن کتاب رو دوست داشتم. خوانش‌ آقای رئیسی و آقای شکیبا با لحن کتاب هماهنگ بود. ولی خانم افشار لحنشون مناسب نبود و صداشون حسی رو به شنونده انتقال نمی‌داد. موسیقی متن هم جالب نبود. شاید اگه بلندی موسیقی با خوانش‌ها هماهنگ بود، قابل تحمل‌تر بود.

خیلی داستان یکنواخت و بی هیجانی بود. گوینده خانم هم خوب نبود. در کل نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و سلیقه من نبود.

خوانش عااالی بود اما متن بسیار ضعیف بود اصلا خواندن این کتاب رو توصیه نمیکنم

قسمت هایی که روایت ها از شخصی به شخص دیگر منتقل می‌شد بسیار جذاب و هوشمندانه نوشته شده بود. گویندگی نوید بسیار به شخصیت او نشسته بود، گویندگی نگار گاهی سرد و بدون احساس بود. هدف نهایی از داستان رو درک نکردم اما از اینکه خیلی عامیانه بود لذت بردم. در کل جو داستان غمگین می‌باشد و اگر به دنبال قهرمان و نتیجه ی واضح هستید این کتاب گزینه ی مناسبی نیست.

این کتاب خالق بازگویی صحنه های روزمره از زندگی بعضی از آدم‌هاست، ما از دل این داستان ها نگاه های جدید کشف میکنیم .من از شنیدن این واژه ها و افکار جدید و متفاوت با هنرمندی آقای مستور به وجد میام . آقای مستور واژه ها رو تصاحب می‌کند

مثل بقیه آثار مستور عالیه

عااالی بود قصه و خوانش درست شکیبا و رئیسی و خانم افشار 👌👌👌

دوست داشتم. خوب بود

از شکیبا بعید بود این پیش درآمدی که خوند پر از غلط و تردید بود که!

عالی بود

خوانش خوب بود ، ولی داستان جذابیت نداشت برام

داستانی معمولی بدون کشش روایی. ظاهرا در ذهن نویسنده منظومه از حوادث زنجیره وار بین نوید و نگار بوده است که البته نتوانسته بخوبی آن را منعکس نماید شاید مقدمه اول داستان هم برای نقصان همین مطلب نگاشته شده است. در مجموع این کتاب در سطح دیگر آثار نویسنده نمی باشد و و بجز برخی از فرازهای داستان مابقی از جذابیت خاصی برخوردار نیست.

کتاب روایت ساده ای از خاطرات از زبان دو نفر هست شاید تنها غافلگیری داستان بیش از حد ساده بودن و اتفاقی نیفتادن داستان باشه بیشتر به نوع احساس وتفکر شخصی دو خواهر وبرادر پرداخته ولی میتوانست خیلی بهتر باشد میتوانست با همین جزییات روایت هم کمی جذاب تر باشد در کل اولین کتاب بود از مستور میخواندم انتظار داستان بهتری داشتم.

خیلی از توصیف های کتاب رو شخصا تجربه کرده بودم برایم حس خوشایندی داشت اما در کل کتاب را دوست نداشتم پیام مفهوم و معنای زیادی برایم نداشت.

توصیف و شخصیت پردازی عالی بود به نظرم موضوع درباره اهمیت دادن به دیگران و همدلی کردنه به نظر منم صدای نگار می‌تونست بهتر باشه ولی خب بدم نبود به شخصیت افسرده و تنهاشم میخورد

موضوع خوبی داشت فکر میکنم میشد خیلی بهتر بهش پرداخت شخصیت رحمان و نیما قابل لمس بود اما نگار واقعا عجیب بود و غیر قابل درک گوینده ها اما خیلی خوب بودن به خصوص نیما

این کتاب بی نظیر بود مخصوصا با گویندگی هوتن شکیبا ابن کتاب رو حیلی دوست داشتم چون هم از موضوعش خوشم اومد هم ازین که گوینده اش بازیگر و دوبلور مورد علاقه من و خیلی هاست

چون مصطفی مستور رو دوست دارم

رمان جالبیه، با اشارات زیادی به دیگر داستان های نویسنده. به پیوندهای خانوادگی و تاثیرش در سرشت و سرنوشت انسان ها پرداخته شده. تا حدودی دردناکه ولی در مجمع امیدبخش هست. برخلاف خیلی از رمان های ایرانی

بهترین کتاب در مورد زندگی روزمرهء یک خانواده

حس می کردم بعضی جاهای کتاب تراوشات یک ذهن پریشانه

با تمام وجود لحظه به لحظه اتفاقات رو درک میکنی...

خوشم اومد یه قصه ساده و روان گویندگی بی نظیر

لذت بردم از شنیدنش واقعا خسته نباشین

خیلی قشنگ بود

حوصله مو سر برد دلم میخواست زودتر تموم بشه