نظرات کاربران درباره کتاب صوتی پیش از آن که بخوابم

طاقچه جان اینو بذار بی نهایت یا ی تخفیفی روش بده یا متنیشو بیار ارزونش کن . احساس میکنم هنوز کل کتاب رو نخونده معتادش شدم 😑

*خلاصه: این کتاب درمورد زنی به اسم کریستینه که چیزی از گذشته به خاطر نمیاره و اتفاقات هر روز رو بعد از اینکه بخوابه فراموش میکنه... کریستین چیزی از اینکه کی یا چطور این مشکل براش پیش اومده به یاد نمیاره، اما متوجه میشه مدتیه شروع به نوشتن خاطرات روزانه‌اش کرده پس با خوندن اون‌ها کم کم متوجه میشه چه اتفاقاتی براش افتاده... . *نظر من: داستان این کتاب خیلی جذابه و به نظرم ایده نویسنده جالب بوده... ولی نقطه ضعف کتاب این بود که بیش از حد یک سری گفت و گو ها یا اتفاقات رو تکرار میکرد، شاید نویسنده میخواسته عمق مشکل کریستین رو نشون بده اما واقعا آزار دهنده و خسته کننده بود... ولی درست جایی که من داشتم از این وضعیت خسته میشدم، تغییراتی توی داستان به وجود اومد و هیجان به داستان برگشت... . *این کتاب رو به چه کسانی پیشنهاد میکنم؟؟ اگه به داستان‌های معمایی و روان‌شناسانه علاقه دارید و صبر و حوصله شنیدن اتفاقات تکراری رو هم دارید این کتاب برای شماست‌ و پایان جالب و پر هیجان این کتاب جواب صبوری هاتون رو خواهد داد. . *گویندگی: گوینده کتاب هم صدا و هم اجرای زیبایی داشتن👌🏼

موضوعش خیلی جالب و متفاوت و قشنگه.اولش خیلی خوب شروع میشه و آخرِ داستان به شدت غافلگیر می‌شید.وسطش گاهی کند پیش میره اما ارزششو داره.گویندگی هم بسیار عالیه

موضوع اش جالبه ولی روند کندی داره فقط دلم میخواست تموم بشه زودتر

موضوع داستان جالب بود ،اواخر و ابتداشم هیجانی ولی در طول روند داستان خیلی تکراری و خسته کننده برام بود.

کتاب خوبیه اما خیلی صبوری می خواد. داستان تا حد زیادی کُند پیش میره اما ارزش شنیده شدن رو داره

فوق العاده بود خصوصا با صدای گرم واجرای فوق العاده خانم درخشش

نسخه چاپیشو خوندم خیلی زیبا و دلنشین بود از اون داستانایی که تا وقت گیر میاری میری سراغش‌

اس جی واتسون یک رمان دیگه هم دارد بنام زندگی دوم اون خیلی قشنگه ولیان یکی افتضاح است هم داستان هم موسیقی

یه داستان خوب با پایان بندی به شدت ضعیف، انگار‌ نویسنده تو یه لحظه یادش اومده که خیلی داستان داره طولانی میشه و باید سریع جمعش کنه، متن داستان هم به شدت طولانی و بعضی جاها حوصله سر بر. در کل بعد از خواندن کتاب خستگیش تو تن آدم میمونه

خیلی رمان جذابی بود

کتاب در مورد زنی است که حافظه خود را از دست داده و بخاطر همین مشکلاتی برایش پیش می آید مشکلات شدیدی که تا پای مرگ می رود و در نهایت نجات پیدا می کند با کمک روانشناسش و یک دوست قدیمی.کتاب جذابی است .خوانش آن عالی و موسیقی متن نیز عالی است .داشتن یک دوست پیگیر و موثر در زندگی خوب است .

همون طور که دوستان گفته بودند ابتدا و انتهای کتاب جذابیت زیادی داشت. ولی در قسمت های میانی که نسبتا هم طولانی بود کشش داستان کم بود. توصیفات نویسنده از محیط و لباس و ... خیلی زیاد بود که یه وقتایی حوصله آدم سر می‌رفت. ولی در کل انتهای داستان به قدری جذاب هست که تا چند روز توی ذهن آدم میمونه. به نظرم در کل ارزش خواندن رو داشت.

فوق العاده بود نمیتونستم دست از شنیدنش بردارم

فوق العاده س.حتما بخونید.حتما

خیلی عالیه فیلمش رو هم توصیه می کنم حتما ببینید 🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩

کتاب خیلی عالی و هیجان انگیزی بود. خوانش هم که فوق العاده.همش منتظر بودم فرصت بشه و قسمت بعدی رو گوش بدم

خیلی کتاب جالبیه. مخصوصا خودگویی هایی که شخص اول داستان با خودش داره. فیلم این اثر هم با همین اسم ساخته شده. اونم خیلی قشنگه ولی خب فیلم هیچوقت به پای کتاب نمیرسه

حافظه‌ی خاموش کریستین لوکاس از خواب بر می‌خیزد و از دیدن اتاقی که در آن است، فردی که در کنارش خوابیده و حتی چهره خود هیجان زده می‌شود. حافظه‌اش او را یاری نمی‌کند تا هویتش را بازیابد و این آغاز داستان کتاب پر هیجان «پیش از آن که بخوابم» است. این اثر پرفروش نیویورک تایمز با ژانر روانشناسی-جنایی به شرح زندگی کریستین می‌پردازد. کریستین در حادثه‌ای حافظه خود را از دست می‌دهد و با تکرار روزهای خود مواجه می‌شود. وی تلاش می‌کند تا از این مشکل رهایی یابد که در این بین رازهای عجیبی از زندگیش برایش فاش می‌شود. این اثر که با نثری روان و شیوا نگاشته شده‌است پیچیدگی‌های روانکاوانه بسیاری را در بر دارد. برشی از کتاب وقتی بر می‌گردد دو لیوان پلاستیکی پر از قهوه غلیظ همراهش است. قهوه لیوان من سیاه است و لیوان خودش سفید. از روی کاسه روی میز برای خودش شکر می‌ریزد بدون این‌که به من تعارف کند، و درست همین جاست که متقاعد می‌شوم ما قبلا همدیگر را دیده‌ایم. بعد سرش را بلند می‌کند و می‌پرسد چه‌طور پیشانی‌ام ضرب دید. اولش می‌گویم: «چی؟!...» ولی بعد یاد کبودی می‌افتم که امروز صبح دیدم. پیداست که آرایش روی آن را نگرفته است. می‌گویم: این؟ مطمئن نیستم. چیز جدی‌ای نیست. درد ندارد.» دکتری نویسنده اس. جی واتسون در سال 1971 در بریتانیا به دنیا آمد. در جوانی به تحصیل در رشته فیزیک پرداخت و مدتی به عنوان شنوایی‌سنج در بیمارستان کار کرد. اما بعد به نویسندگی روی آورد و در سال 2011 کتاب «پیش از آن که بخوابم» را نگاشت. از آثار دیگر او می‌توان به «زندگی دوم» اشاره کرد.

کتاب فوق العاده ای باخوانشی زیبا که کلی غافلگیری داره

عالی بود👌 صحنه پردازی و توصیفهای عالی و البته گوینده توانمند با صدای شیرین، متشکرم. البته من همیشه داستانهایی که گوینده اش آقای سلطان زاده و خانم درخشش هستند را با سرعت ۱/۵ گوش میدم چون بسیار عجول هستم😀

راوی داستان بسیار توانمند با صدایی جذاب است داستان هم جذاب است من در کل دوست داشتم

تا اخرين لحظه كنجكاو نگهتون ميداره خوانش هم خوبه از دستش نديد

کتابی بسیار جذاب.ابتدا به نظر داستانی تکراری رو قرار هست بشنویم اما نحوه نگارش و خوانش حتی همون ۳ فصل ابتداعی رو جذاب میکنه و در ادامه داستان بسیار جذاب میشه

بی‌نظیر و عالی بود. خیلی خوب بود

در زمانی که باید کتاب و شنیدم و جذابیت خاصی برام داشت

خوشم نیومد

خیلی خیلی دوست داشتم عالی بود

عالی بود

کتاب واقعا جالبی بود،من که لذت بردم،گویندگی فوق العاده قوی و عالی بود،👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻

موضوع داستان بد نبود و ارزش یکبار شنیده شدن را داشت، منتها برای من‌ اینگونه داستان سرایی بسیار عجیب بود، همینطور که سایرین هم اشاره کردن، پردازش بسیار روی موضوعات کم اهمیت، تکرار مکررات با جملات تکراری، عدم تعادل بین هیجان داستان و موضوعات دیگر، تهی بودن قسمت های اولیه از مفاهیم مهم، به مفاهیمی نظیر خالی بودن زندگی کریستین از پرداختن به رشد فردی در زندگی و تک بعدی بودن زندگیش(نه به دلیل بیماری بلکه قبل آن که منجر به آشنای رابطه با فرد دیگر میشود)، آزار و اذیت و... به شکل سطحی پرداخته شده بود.

موضوع داستان جالب و متفاوت بود ولی خیلییییی کند پیش می رفت انگار بخش هایی مرتب تکرار میشد ولی در مجموع ارزش ۱بار شنیدن رو داشت

شاهکار نویسنده همراه با گویش بی نظیر سرکار خانم درخشش کاملا انسان رو در فضای واقعی رمان غوطه ور میکنه خسته نباشید به عوامل نوار

در ژانر خود اثر ساختارمند و درستی بود. نریشن استاندارد و خوبش به جذابیت اثر افزوده بود. کشش دراماتی روایت، شنونده را به شنیدن یک‌باره داستان تا به اخر ترغیب می‌کند.

یه کار متفاوت و خوب اجرا هم خوبه

من دوسش داشتم شاید چون با کسی که شبیه به شخصیت داستانه در ارتباطم خیلی همزاد پنداری داشتم و مشتاق شنیدن بودم برام هم تکراری نبود چون هر بار یه نکته داشت و خیلی طبیعی و ملموس بود صدای راوی و فن بیانش هم حس قهرمان داستان رو به خوبی روایت کرد دستشون درد نکنه

عالی

ارزش یک بار گوش کردن را دارد... همین!

ارزش گوش کردن داشت

من دوستش داشتم ..اوایلش یک کم تکرار میشه..اونم چون زندگی اول شخصه این مدلیه ولی آخرش خیلی خوبه و قابل حدس نیست

روند کند کتاب به‌شدت خسته‌کننده است. در این ژانر کتاب‌های بهتری وجود دارد که هم پایان جالب‌توجهی دارند و هم روند داستان در طول مسیر هیجان‌انگیز باقی می‌ماند.

منطق و اصول داستان‌نویسی میگه که باید گره‌افکنی در یک سوم ابتدایی باشه! خب گویا ناتاشالان، علاقه‌ای به رعایت این موضوع نداشته 🤦🏻‍♀🤦🏻‍♀ کل کتاب تا پیش از نصف یک سوم پایانی، یه عاشقانه‌ی جالب و هیجان‌انگیزه! تازه در نیمه‌ی دوم یک سوم پایانی، مخاطب میفهمه چرا باید تا الان هیجان‌زده میشده و استرس می‌گرفته 🤦🏻‍♀ پایان‌بندی؟! ✅ اگر در خوندن کتاب‌های جنایی، خیلی حرفه‌ای نیستین، این کتاب رو پیشنهاد میدم! وگرنه که ممکنه فقط از خوانش و موسیقی متن خوشتون بیاد.

پایان قابل انتظار!

واقعا کتاب جالبیه من وقتی شرو به خوندنش کردم اصلا نتونستم بیخیالش بشم .مخصوصا پایان فوقالعاده و شوکه کننده ایی داره .عالی بود بنظرم

وقایع داستان و جملات تکراری و خسته کننده ست، اما پایان کتاب بشدت سورپرایز می کنه و همین باعث میشه ارزش خوندن/ گوش کردن داشته باشه. خوانش هم خوب بود و دوس داشتم

تا یه جایی از داستان خسته کننده بود ولی پایانش غیر منتظره بود🫠

اگر رمان هایی از جنس معمایی دوست دارید مناسب شماست.به طرز جالبی تمام جزئیات رو حس می کنید.

قبلاً در فیلم ایرانی چپ دست چنین ماجرایی ( یعنی بیدار شدن هر روزه زنی بدون حافظه ) را دیده بودم و در همزاد پنداری با این تجربه درد کشیده بودم . گرچه روند کلی آن فیلم با این کتاب متفاوت بود . داستان جذابی است و اگر در موقع گفتگوهای کشدار کتاب با دور تند از آنها عبور کنید ، تا پایان شگفت زده خواهید ماند .

هم صدای گوینده هم داستان خیلی خوب و جذاب بود

خب اول خسته نباشید میگم به گوینده عزیز که کارشون عالی بود 💪🏻💚 درمورد کتاب هم در کل داستان قشنگی داشت اما زیادی طولانی شده بود درحالی که بنظرم نیازی نبود انقد داستان کند و اهسته پیش بره