نظرات کاربران درباره کتاب صوتی ۹۷۶ روز در پس کوچه های اروپا

⭐ بهترین #سفرنامه ای که تا امروز خوانده‌ام. 👍 🔵 محمد دلاوری را به عنوان خبرنگار صدا و سیما می‌فرستند بلژیک و او هم این سه سال زندگی در بروکسل را از جنبه‌های مختلفی روایت میکند. بیشتر اتفاق‌ها در بروکسل میگذرد اما از سفرهایش به پاریس، ونیز، ایتالیا و چند جای دیگر هم رد پایی هست؛ کوتاه و گذرا. اگر سفرنامه‌های منصور ضابطیان بیشتر جنبه‌ی ادبی و روح زندگی دارد و متمرکز بر فرهنگ است، سفرنامه محمد دلاوری اما - به تناسب شغل و علاقه‌اش- جنس شناخت و بررسی دارد. در هر جایی که گذرش می‌افتد، سَرَکی می‌کشد تا ساز و کار و بنیادش را بررسی کند، دنبال خبر و داستان است و البته سعی کرده بی‌طرف باشد. نحوه حکمرانی در کشور، اجاره‌ کردن خانه، اداره‌ی جامعه مسلمان بلژیک و مدیریت اعتراضات مدنی را می‌شود در این کتاب دید. از تنوع نژادی دانش‌آموزان مدارس تعریف می‌کند و ارتباط برقرار کردن پسر ۷ ساله‌اش که هیچ فرانسه نمیداند در این محیط غریب تا برنامه‌های آموزشیشان مشتمل بر اردوها و کلاس‌های شنا. از سیستم‌ جمع‌آوری زباله که اگر زباله‌هایت را درست تفکیک نکنی، نمی‌برندش. از جوک‌های بلژیک می‌گوید( بلژیکی‌ها معروفند به گیج بودن در اروپا و بعضی وطنی‌ها اسم کشور را گذاشته‌اند بِلگیج. 😁) حتی از اینکه خانمی در همسایگی‌اش هر روز با خَرَش راه می‌افتاده برود پیاده‌روی و در راه از قربان صدقه و بوسه چیزی برای الاغش کم نمیگذاشته. از اینکه بنظر خیلی‌ها، بلژیک جایی شبیه به قم ایران است در نسبت اروپایی خود و کم مانده تا چند سال آینده اسم "جمهوری اسلامی بلژیک" را رویش بگذارند. 🔵 جالبترین بخش برایم، جایی است که درباره اعتراضات مدنی صحبت می‌کند. عموم اعتراضات سیاسی در قالب حزبی پیگیری می‌شود. مذاکرات اصلی بر دوش رهبران حزب است و تجمعات مردمی تنها جنبه‌ی اهرم فشار بر بالادست را دارد. افراد وقتی رهبرانشان بگویند جمع می‌شوند و در خیلی از تجمعات، گویا حتی موضوع را نمی‌دانند! برایشان چند ساعتی است که فقط به جایی رفته باشند، دوستان جدید پیدا کنند، برقصند و بازی کنند و وعده‌ای غذایی به رایگان بخورند و پول مختصری بابت چند ساعت حضورشان را بگیرند و بقیه کارها را به مسئولین حزب واگذار کنند. هزینه‌ی غذا و پول تو جیبی‌شان با حزب است. این مخارج از حق عضویتشان در حزب تامین می‌شود. در دوران بحران اقتصادی اروپا، اعتصاب‌ها مقابل اتحادیه اروپا شکل می‌گرفت. هر روز مختص به گروهی: کارگران، معلمان، آتش‌نشان‌ها و به همین ترتیب. نیروهای خدماتی مانند پلیس نمی‌توانند همگی با هم اعتصاب کنند. در نتیجه روز اعتصاب پلیس، نیمی از پلیس‌ها در جبهه‌ی معترضان هستند و نیم دیگر مراقب نظم. 😁 حتی روزی بیش از 60% از کارمندان اتحادیه اروپا اعتصاب کردند اما گروه کارمندانِ اعتصاب نکرده، کار را به گونه‌ای انجام می‌دادند که روند با روزهای عادی تفاوتی نداشت و کار مراجعان زمین نمی‌ماند! یک روز تجمعی بوده، مربوط به حمایت از فلسطین. بیشتر حاضران، عرب بوده‌اند و مشغول به خودشان و بی توجه به سخنران. در چنین جمعی، وجود مردی بلژیکی حدود ۷۰ ساله که با دقت نشسته و به سخنرانی گوش می‌کند و حتی یادداشت برمی‌دارد، جلب توجه می‌کند. دلاوری سر صحبت را باز می‌کند. ادامه ماجرا از زبان خودش: "حرف را میکشانم به فلسطین. می‌خواهم بدانم ژوزف بلژیکی را چه انگیزه‌ای به حمایت از فلسطین کشانده است. می‌گوید من سالهاست که هر وقت احساس کرده‌ام در جایی از جهان طبقه‌ای مورد ستم قرار می‌گیرد اعتراض کرده ام ..." 🔵 فضای ذهنی دلاوری ممکن است باب طبع خیلی‌ها نباشد. بالاخره مجری فعال صدا و سیماست و این خودش تا حدود زیادی مشخص می‌کند که خط اصلی فکری‌اش در چه فضایی قرار دارد(یا لااقل مجبور است چنین وانمود کند). با این حال، دوست‌داشتنی است و هنوز یک منتقد امیدوار باقی مانده. عاقبتش ختم به خیر. خرداد ۱۴۰۱

چرا نسخه چاپی اش نیست؟

یک خاطره نویسی خوب و جذاب که شما دقیقا حس می کنید در داستان حضور دارید.

بنام خدا کتاب خوبی بود . خیلی عالی و بیطرفانه ما رو با زوایای پنهان اروپا آشنا میکرد. احساس میکردم که در آنجا زندگی میکنم. بسیار ساده و روان و زیبا توصیف شده بود. ای کاش خیلی خیلی طولانی تر می بود و گسترده تر

به ایران بر می گردم ، به سرزمین پهناور خودم .از آغوش سبزه ها پا به کویر تشنه گذاشته ام ، اما نمی‌دانم چرا دوستش دارم . سبز و آرام نیست، زخم خورده است ، اما دوستش دارم و نمی‌دانم چرا بیش از پیش ... بسیاری از من می‌پرسند چرا همان جا نماندم !؟آنجا بسیاری به من گفتند خوش به حالت که برمیگردی! این چه رازی است که ساکنان غرب هوای شرق را می‌کنند و ساکنان شرق هوای غرب را ! رضایت از حضور را ، رهایی را ، آزادی و لذت بردن از نفسی را که می آید و می‌رود. کدام دست و تبر، در کجای جهان از بن برچیده است ؟ شگفتا از آدمی که وقتی می‌ماند سودای رفتن دارد و وقتی می‌رود سودای بازگشت...پل رضایت در کجای جهان شکسته است که هیچکس به روزگار خود دل خوش نیست!؟

فوق العاده شیرین

کتاب جالبی هست واقعیتهای زندگی در یک کشور اروپایی از خیلی جهات را بهمون میگه صدای نویسنده هم عالیه🙂

خیلی خوب، منصفانه، واقع بینانه، انتقادی، شیرین و روان

نگاه یک خبرنگار از مسافرت کاری به اروپا ای کاش از نظر یک فرد ایرانی به این سفر قلمی میزد در کل هم گویش زیبا هم تأثیر گذار بوده

با سلام لطفا نسخه چاپی این اثر را منتشر کنید.

سفر نامه‌ی جذابی است به خوبی مخاطب را در کوچه پس کوچه های اروپا سیر میدهد البته به نظرم نویسنده دل پری از ایران و چشم امیدی به فرنگ داشت:)

دلاوری جزو خلاق ترین و خوش فکر ترین خبرنگاران ایرانی هست و این اثرشم جزو کتاب های خوب سفرنامه هست و با متنی روان و دیدی منطقی اروپا رو روایت کرده بود. قطعا ارزش گوش دادن داره. البته بین کتب سفرنامه اثری مثل جانستان کابلستان یک لول از این بالاتره.گویندگی که صدای خودش بود خوب بود امتیاز ۸ از ۱۰

عالی

از شنیدن این کتاب با صدای خود آقای دلاوری لذت بردم. موسیقی های بین فاصله ها خوب و تنظیم شده بود کیفیت صدای گوینده هم عالی همچنین متن خود کتاب هم به زبانی نوشته شده که بیننده یا شنونده از اون لذت میبره. در کل عالی

نویسنده قلم بسیار جذاب و روانی داشت بسیار دلنشین روایت شد........

بسیار عالی هم نگارش هم گویندگی . اطلاعات فراوانی درمورد اروپا به دست میاریم با گوش دادن این اثر بزرگ

به خوانش کتاب نقد دارم!

به نظرم جالب نبود کمی گوش کردم ادامه ندادم

کتاب رو به صورت صوتی از اپلیکیشن طاقچه دو‌ مرتبه و در مسیر رفت و آمد به محل کار گوش دادم. عدم رعایت تقدم و تأخر اتفاق ها و پرش زمانی تنها نقدی بود که میتونم به کتاب وارد کنم. گوش دادن به روایت صوتی کتاب با خوانش خود نویسنده، رعایت فراز و فرودها، تعجب و هیجانش در توصیف وقایع واقعا جذاب بود. سعی شده بود روایت ها و تحلیل ها کاملا واقع گرایانه و بدون تعارف گفته بشن که از نقاط قوت کتاب محسوب میشه.

افتضاح محض

عالی بود..عالی

یک سفرنامه واقعی با کلی اطلاعات جالب با نثری شیرین و پرکشش. فصل پایانی کمی سفارشی و جهت دار به نظر می رسید و با بخش های دیگر کتاب هماهنگی نداشت. ویژگی پایدار یک مشاهده گر و مسافر عدم داوری است. دم شما گرم آقای دلاوری. لذت برده و استفاده کردیم.

میتواند مفید باشد،کمی تا قسمتی ابری!

در تمام لحظات گوش کردن به این کتاب سعی کردم تمرکز کنم که نویسنده کارمند صداوسیما و با سمت و سوی فکری مشخصه.ولی باز هم به نظرم کتاب بیطرفانه و خوبی بود.من از شنیدنش لذت بردم.هرچند نگارش و خوانش بی نقص نبود

بیشتر از همه چیز طنز نمکین آقای دلاوری برام دلنشین بود شاید بخاطر جایگاه نویسنده تامل کافی روی تحلیلهاش نداشتم

بسیار زیبا و دلنشین

ارزش یکبار شنیدن را دارد

من نسخه چاپی رو خوندم؛ کتاب قابل استفاده‌ایه.. یه چیز ترکیبی از رمان و خاطره و سفرنامه و جامعه‌شناسی و.. مثل مستندهای ثریا. البته خیلی منصفانه‌تر

عالی

سفرنامه جالبی بود و خوشم اومد، ولی خوانش رو دوست نداشتم، سعی در بانمک خوندن متن، نمک خود متن رو هم کرفته بود.

حیف کتاب به این خوبی که انقدر بد خونده شده! چرا آخه انقدر مقطع؟ خیلی بد خونده شده. انگار نسخهٔ اولیه‌ست و هنوز احتیاج به ویرایش داره.

جذاب بود و ما را برای گردش هوایی کرد

کتاب خوبی بود کاش همه ایرانی ها سفرنامه از مسافرتهاشون می نوشتند

عالیه.

حتما هم این آدم تعصب نداره. باشه 👎

پیشنهاد می کنم حتما گوش کنید

خیلی روون و جذابه به نظرم قلم یه خبرنگار خیلی بهتر ادم رو جذب میکنه با اینکه جبهه گیری های خاصی دارن ولی کتاب رو خیلی دلچسب نوشتن

کتاب بی نهایت جذاب بود و حتما پیشنهاد میکنم گوش بدین لحظه ای از شنیدنش خسته نمیشین و خیلی چیزا در مورد آداب غربی ازش یاد میگیرن🤌🏻😍

خیلی جالب و شیرینه.

خیلی نثر سلیس و خوبی داشت و قشنگ میتونه خواننده رو همراه خودش کنه

خیلی عالی بود به همه دوستان توصیه میکنم

نسخه فیزیکی این کتاب رو مطالعه کردم و فوق العاده لذت بردم و در ذهنم ثبت شد. ممنون از جناب دلاوری بابت قلم روانشون.

سلام، آقای دلاوری از اقامت و زندگی روزمره در هر کدوم از کشور ها و یا شهر های اروپا با زبان ساده روان و اکثرا طنز آمیز صحبت میکنه، طوری که انگار شما همراه او هستین ، همین‌قدر ملموس و جذاب، توصیه میکنم بخونین

شنیدنی بود

کتاب ،نثر آن به نظرم به نثر مرحوم جلال آل احمد نزدیکه یعنی نشان دهنده این هست که خود جناب دلاوری اهل مطالعه و تحقیق هستند. نثر روان و بیان شیوای آقای دلاوری سبب میشود شنونده بسیار همذات پنداری نماید. من که بسیار اطلاعات مفیدی کسب کردم و از جناب دلاوری که دارای شخصیت فوق العاده باهوش و با صداقتی هستند بابت خلق این اثر کمال تشکر و سپاس را دارم

عالی بود

خوب و خلاصه خوانش هم عالی

این کتاب حالت سفرنامه داره و برای کسی مثل من که علاقه مند به سفرنامه های منصور ضابطیان هست ، این کتاب هم خیلی دلچسب بود. قلم اقای دلاوری رو خیلی دوست داشتم و به نظرم گزارشات و خاطرات بیطرفانه روایت شده بود و خوانش با صدای خودشون قشنگ ترش هم کرده بود. دوست دارم باز هم از اول گوش بدم .

یک کتاب فوق العاده وقتی گوینده کتاب همون نویسنده کتابه خیلی جذاب تره و واقعا انگار خود آقای دلاوری نشسته و داره برات سفرش رو تعریف می‌کنه تفاوت های کشور ما با کشورهای اروپایی هم خیلی جذابه

متن عالی خوانش با صدای خود آقای دلاوری، عالی‌تر