چرا مهندسان سیاست‌مداران خوبی نمی‌شوند؟ | طاقچه
infinite

ویژه مشترکین بی‌نهایت

چرا مهندسان سیاست‌مداران خوبی نمی‌شوند؟

برای رئیس‌جمهورشدن، توانایی جمع و تفریق داده‌ها کافی نیست

فصلنامه ترجمان علوم انسانی

۱۶ دقیقه مطالعه

sharebookmark
چرا مهندسان سیاست‌مداران خوبی نمی‌شوند؟

گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد دربارۀ اینکه مارک زاکربرگ، بنیان‌گذار فیس‌بوک، در صدد است تا در انتخابات سال ۲۰۲۰ نامزد ریاست‌جمهوری آمریکا شود. او مداوماً سفر می‌کند و در سخنرانی‌هایش وعده می‌دهد که برای همه‌ چیز راه‌حل‌های فنی دارد. اما سابقۀ رئیس‌جمهورشدنِ یک مهندس در ایالات متحده سابقۀ روشنی نیست. اولین و آخرین رئیس‌جمهور مهندس آمریکا، هربرت هوور، آدمی بود بسیار شبیه به زاکربرگ: بی‌روح، بدون توان همدلی، ناتوان در سخنرانی و البته احمق در سیاست.

لس‌آنجلس ریویو آو بوکز — «ما دیگر چیزی نمی‌سازیم». این غرولندْ یکی از قدیمی‌ترین ایده‌های ترامپیسم است. درعین‌حال، یکی از معدود ایده‌هایی است که در اولین سال پر از دردسرِ ریاست‌جمهوری ترامپ به سیاست‌گذاری‌ای منجر شده است که از حمایت جدی هر دو حزب بهره‌مند است. خدمات سلامت و سیاستِ تعامل با نازی‌ها [برتری‌طلبان سفیدپوست] ممکن است در واشنگتن تفرقه‌هایی بی‌سابقه راه انداخته باشد، اما چه کسی حاضر است به مخارج زیرساختی نه بگوید؟ پل‌ها در حال فرو ریختن‌اند، و مگر کسی هست که پل را دوست نداشته باشد. دونالد ترامپ می‌خواهد آمریکا به حرفۀ اصلی‌اش، به‌عنوان ملتی متشکل از سازندگان، برگردد، و حتی سرسخت‌ترین دشمنانش هم در این فقره با او همراه‌اند. فهم جاذبۀ این فانتزی احیاطلبانۀ رجال سیاسی دشوار نیست. کلمۀ STEM [مخفف علم، فناوری، مهندسی و ریاضی] داغ‌ترین مخفف در حوزۀ آموزش است، و قهرمانان کسب‌وکارهای مدرن آمریکایی هر یک به‌نوبۀ خود مهندس هستند. در همین حال، یک رقیب هژمونیک جدید در آن سوی اقیانوس آرام ظهور کرده است که اگر بخواهیم تصویری مینیاتوری از آن بدهیم، ملتی عددپرداز و سازنده است. ایالات متحده نباید عقب بیفتد، یعنی به مهندسان بیشتر، مهندسان بهتر، …

این نوشته‌ را پسندیدی؟

۳like
like

اطلاعات چاپ

این نوشته در شماره ۸ فصلنامه علوم انسانی ترجمان (پاییز ۱۳۹۷) منتشر شده است.