بنگاههای خبری امروزه بیش از همیشه از علایق و سلایق خوانندگانشان خبر دارند. بهلطف دادههای جدید، میدانند که هر مطلبی را چند نفر میخوانند، چقدر وقت صرف خواندن آن میکنند و آیا دیگران را به خواندن آن دعوت میکنند یا نه. اما آیا این اطلاعات جدید باعث شده است که خوانندگانِ بیشتری پیدا کنند؟ برعکس. خبر هیچگاه به اندازۀ امروز مورد تنفر عمومی مردم نبوده است. محققی که در مؤسسۀ تحقیقاتی رویترز کار میکند تلاش دارد تا این تناقض را معنادار کند.
پروجکت سیندیکیت — مردم بریتانیا دائماً میخواهند اخبار بیشتر و بیشتری دربارۀ برگزیت بخوانند، دستکم تحلیل دادههای مربوط به چند پلتفرم خبری چنین تقاضایی را نشان میدهد. اما، بر اساس جدیدترین گزارش مؤسسۀ رویترز دربارۀ اخبار دیجیتال، ۷۱ درصد از مردم بریتانیا سعی میکنند هیچ خبری دربارۀ جدایی قریبالوقوع این کشور از اتحادیۀ اروپا از رسانهها دریافت نکنند. این ناهمخوانی، که میتوان آن را در بسیاری از حوزههای دیگر هم دید، سؤالاتی جدی پیش روی رویکرد سازمانهای خبری به گزارش اخبار میگذارد، رویکردی که روزبهروز دادهمبناتر میشود.
ظهور قابلیتِ تحلیلِ دادههای کلان این اطمینان را به ژورنالیستها و سردبیران داده که خواستههای مردم را میدانند. البته این اطمینان دلیل موجهی هم دارد: وقتی مخاطبان بخش عظیمی از اخبار را از طریق اینترنت دنبال میکنند، پلتفرمهای رسانهای دقیقاً میدانند خوانندگان کدام مطلبها را باز میکنند، چقدر میخوانند و از چه زمانی …
