دوستی و معرفت؛ احتمالا این دو کلمه را همیشه با هم مترادف میدانیم و زمانی که از دوست صحبت میکنیم ناخودآگاه کلمهی مرام و معرفت هم به ذهن تداعی میشود. دوست همان فرد قابلاعتمادی است که در سختترین لحظات زندگی میتواند کنار ما باشد تا آرامش بگیریم و رفیق همان نقطهی امنی است که رازهای مگوی خود را برای او آشکار میکنیم و نقاط ضعف ما را گاهی بهتر از هر کسی میداند.
قطعا سخنگفتن از دوستی و رفاقت میتواند تا ساعتهای مدید و کلمات طولانی ادامه داشته باشد اما اجازه بدهید موضوع دوستی را از نگاهی متفاوت و شاید در ابتدا عجیب بررسی کنیم؛ دوست به عنوان یک سرمایه! شاید وقتی در ابتدا کلمهی سرمایه را میشنویم، بیشتر به یاد پول و طلا و ملک بیفتیم. درست است که این نگاه اشتباه نیست، اما ناقص است. روانشناسان مثبتنگر و متخصصان توسعهی فردی معتقدند انسانها در مسیر توسعهی فردی خود چهار سرمایه دارند که در کنار هم قدرت رشد را به بشر میدهند. این چهار گروه سرمایه عبارتند از:
۱. سرمایههای مالی (financial Capital)
پول، طلا، ملک، حقوق، پورسانت، …
