پرونده جنایت در خانه وحشت ، یکی از جنجالی ترین پرونده های جنایی سالهای اخیر ایران است ، پروندهای که متهم نخست آن در هیچ یک از مراحل بررسی پرونده به جنایت خود اعتراف نکرد و اگر تیزهوشی بازپرس پرونده نبود شاید او میتوانست بار دیگر از اتهام قتل عمد بگریزد، روایت این پرونده مخوف و ترسناک خواندنی است.
پانزدهم آذر سال ۱۴۰۰
- یك جسد اینجاست، جسد یك زن است به نظرم.
این اولین جملاتی بود كه بعد از سلام و علیک بین ما رد و بدل شد؛ گفتگویی درباره كشف یك جسد.
مأمور کلانتری با تلفن همراه كشیك قتل دادسرای جنایی تماس گرفته و گزارش یک جنایت احتمالی را میداد.
آن روز تلفن همراه كشیك ویژه قتل دادسرای جنایی تهران در دست من بود و باید بهعنوان بازپرس كشیك، به تماسهایی كه برای گزارش قتل، فوت مشكوك، خودكشی و ... ازسوی ضابطان قضایی صورت میگرفت، پاسخ میدادم و حالا این مأمور کلانتری ۱۱۲ ابوسعید بود كه تماس گرفته و گزارش یك قتل را میداد.
از صبح، وقوع چند تصادف مرگبار، گازگرفتگی و سکته قلبی گزارش شده و دستورات لازم را به مأموران کلانتریها داده بودم و حالا تازه به خانه رسیده بودم كه این تماس برقرار شد.
مأمور پلیس میگفت كه در داخل خانهای در محله كمیل در خیابان خرمشهر، كیسه پلاستیكیای را پیدا كردهاند كه داخل کیسه، احتمالاً جسد یک زن باشد و این كیسه بوی تعفن بسیار بدی دارد.
با شنیدن سخنان مأمور، از او خواستم كه بههیچوجه به كیسه دست نزده و آن را باز نكنند، صحنه حفظ شده و كسی وارد خانه نشود تا خودم در صحنه حاضر شوم.
بعد از دادن دستورات قضایی لازم و هماهنگی با تیم تشخیص هویت پلیس آگاهی و کارآگاهان اداره قتل، بهسرعت بهسمت خانهای که جسد در آن کشف شده بود، حرکت کردم.
اسرار شگفتانگیز «خانه وحشت»
نیمساعت …
