اشاره: ابوالقاسم علی دوست متولد ۱۳۴۰در ابرکـوه یزد؛ خارج فقه و اصـول را نـزد حضرات آیـات خاتم یزدی، مكارم شـیرازی، فاضل لنكرانـی، تبریزی، سـبحانی و وحید خراسـانی تلمذ نموده و در فلسـفه، دانش آموخته محضر حضرات آیات گرامی، انصاری شـیرازی، مصباح یزدی، جوادی آملی، حسـن زاده آملی، محمدی گیلانی، و نكونام گلپایگانی می باشـند. تدریس خارج اصول را در سـال ۱۳۷۵و خارج فقه را در سال ۱۳۸۲شروع کرده اند که تا کنون ادامه دارد. همچنین کتاب های «سلسبیل»؛ «فقه و عرف»؛ «فقه و عقل»؛ «فقه و مصلحت»؛ را به رشته تحریر درآورده و منتشر کرده اند و هم اینک عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی هستند و با مراکز تحقیقات فقهی قوه قضائیه نیز همکاری دارند.
سؤال: وقتی سؤال میشود آیا فقه و اصول موجود برای اداره زندگی امروز یا اداره اجتماع کارآمدی دارد یا خیر؟ بعضی جواب میدهند که بله چه مشکلی وجود دارد؟! صرفاً یکسری موضوعات جدید است که نو به نو ایجاد میشود و کافیست که فقیه با این موضوعات ارتباط برقرار کند و آنها را شناسایی کرده و بعد هم حکم شرعی را بر این موضوع منطبق نماید. ولي بعضی از فضلا، در افقی دیگر مسئله را میبینند و معتقدند که علاوه بر موضوعشناسی، باید تحولاتی در شیوه فقاهت و بالتبع در علم اصول فعلی اتفاق بیفتد. نظر حضرتعالی در این مورد چیست و به چه دلیل؟
به نظر بنده سؤال، سؤال حساب شده و مدیریت شدهای است. اولاً باید معلوم باشد که مراد از فقه که صحبت از تکامل یا توسعه آن میشود، چيست؟ بحث توسعه و تکامل شریعت نیست. ما باید اینها را از هم جدا کنیم. منظور از شریعت، یعنی آنچه که خداوند متعال مقرّر فرموده است و اعتباراتی است که جعل کرده و پیامبر اکرم(ص) نیز تبلیغ کردهاند و ممکن است بخشی از آن …
