"گورهای گاوچران" اثر روبرتو بلانیو در سال ۲۰۱۷ پس از مرگ نویسنده منتشر شد. بلانیو در سال ۱۹۵۳ در شیلی متولد شد و در سال ۲۰۰۳ در سن پنجاه سالگی از دنیا رفت. او زمانی پا به عرصۀ ادبیات آمریکای لاتین گذاشت که سایۀ غولهای ادبی چون (میگل آنخل آستوریاس، بورخس، مارکز، یوسا، فوئنتس، کارپنتیه، و…) بر سر نسل او بسیار سنگین بود.
رقابت با این غولهای ادبی نه تنها کاری آسان نبود بلکه گرفتن گوی سبقت در این عرصه غیرممکن مینمود. بلانیو از همان ابتدا مسیر و عرصۀ رقابت را به سمتی برد که کار را دشوارتر، جذابتر و متفاوتتر میکرد. او چنین دریافت که تداوم تولید آثار رئالیسم جادویی و سیاسینویسی صرف که تنهای نسبتاً فرسوده دارد، دیگر نیازهای نسل جدید جامعهاش را برطرف نمیکند. او نمایندۀ عصیانگر نسل خود شده و با اشرافی که بر عرصۀ فرهنگی و ادبی جامعهاش داشت، حضور چندصدایی در ادبیات را یکی از المانهای یک جامعۀ پیشرو میدانست. او بهدرستی دریافته بود که این حضور تنها بر پشتوانۀ "عدم قطعیت" استوار میگردد. ستون عدم قطعیت در آثار بلانیو باعث شد که او با استفاده از تلفیق ژانرهای کمدی، تراژدی و سورئال بتواند ساختارهای کهنۀ ادبی را در هم کوبیده، مرزهای بین واقعیت و تخیل را از بنیانهای اجتماعی شکسته و سوالاتی انگیزشی ایجاد کند. ایجاد سوالهای متنوع و فراوان در مخاطب آثار او، زاویۀ دید را چنان گسترش میدهد که محال است خوانندهای آثار او را بخواند و برداشتهای متفاوتی از آن نداشته باشد، همین امر موجب موفقیت آثار بلانیو در نظر مخاطبانش شد. رد پای خورخه لوئیس بورخس در آثار بولانیو به حدی است که در جزئیات داستانهایش نمود دارد ولی هر داستان او از لایههای متعدد برخوردار است با این حال بورخس ایدهپرداز …
