یادداشتی بر فیلم «کسوف»؛ کارگردان «میکل‌آنجلو آنتونیونی»<!-- --> | طاقچه
infinite

ویژه مشترکین بی‌نهایت

یادداشتی بر فیلم «کسوف»؛ کارگردان «میکل‌آنجلو آنتونیونی»

مجله چوک

۱۴ دقیقه مطالعه

sharebookmark

🔴اسپویل شده🔴

🔸نام فیلم به ایتالیایی: L'eclisse

🔸 فیلمی ایتالیایی در سبک درام

🔸محصول: ۱۹۶۲

🔸کارگردان: میکل‌آنجلو آنتونیونی

🔸 بازیگران:

آلن دلون | مونیکا ویتی |فرانسیسکو لبان |لویی سنیه | مریلا ریچاردی

🔸برنده جایزه فستیوال کن سال ۱۹۶۲ (جایزه ویژه هیئت داوران)

🔸 موسیقی: جوانی واسکو

صحنه اول با مواجهه یک و زن و مرد آغاز می‌شود زن به مردی که می‌خواهد ترکش کند نگاه می‌کند و بعد در اینه خودش را می‌بیند برآشفته می‌شود و از خود نیز روی می‌گرداند و پرده را کنار می‌زد و یک سازۀ ساختمانی را می‌بیند که شبیه بمب اتم است.

وقتی مرد سعی می‌کند علت را جستجو کند زن خسته و کلافه به نظر می‌رسد حتی یک جا حرف مرد را قطع می‌کند و می‌گوید: «تو می‌خواستی خوشبختم کنی می‌دونم قبلاً هم گفتی ولی من برای ادامه دادن باید خوش‌حال باشم!»

در مکالمه و چانه‌زنی‌ها مرد می‌پرسد پای مرد دیگری در میان است و زن پاسخ می‌دهد «نه» همان لحظه ظرفی را که روی میز قرار دارد را به طور اتفاقی یا شاید هم عمدی می‌شکند و به نظر می‌رسد نماد شکستن قلبش است. مرد مدام دنبال پیدا کردن علت ماجراست در حالی که زن خودش هم نمی‌داند چرا دیگر این رابطه را نمی‌خواهد و می‌گوید درک می‌کند که دیگر علاقه‌ای وجود ندارد اما نمی‌داند چرا و می‌رود در حالی که هنوز پشتش را به مرد نکرده و از کنار همان ساختمان قارچی شکل عبور می‌کند در حالی که بی‌قید به نظر می‌رسد. مرد خود را به او می‌رساند و همراهی‌اش می‌کند و سعی می‌کند وانمود کند اتفاقی نیفتاده ولی زن متعجب و کمی پریشان بر سر موضع خود می‌ماند و در جای دیگر با تاکید می‌گوید گرسنه نیستم! گرسنه نیستم نمادی از عدم تمایل به ارتباط عاشقانه است، نماد سیری از رابطه‌ای که دیگر جذابیتی نداشته و اضافی و بیهوده به …

این نوشته‌ را پسندیدی؟

like
like

اطلاعات چاپ

این نوشته در شماره ۱۸۴ ماهنامه ادبیات داستانی چوک (آذر ۱۴۰۴) منتشر شده است.