عشق و مرگ در آینۀ جاودانگی؛از دیدگاه اسپینوزا
در این فیلم آرنوفسکی سه خط زمانی را درهم میتند؛ اما آنها را بهصورت خطی روایت نمیکند. این ساختار کروی با تأکید بر بازگشت، بیننده را درگیر چرخۀ تکرار و رهایی میکند. گذشته، حال، آینده نه بهعنوان زمانهای متوالی، بلکه تجلیهای گوناگون یک واقعه (مرگ یک زن) دیده میشوند. داستانی که ایدۀ آن ازسوی زنِ در حال مرگ خلق شده است، با واکاوی و فهم مرد از مرگ به پایان …
