ما محل عبوریم. بیشتر آدمها هم طبق معمول درگیر مقصدند و جزئیات مسیر را نادیده میگیرند؛ پس بیتوجه بودنشان به ما اتفاق عجیبی نیست. انگار نه انگار که اگر ما نبودیم به مقصد نمیرسیدند. کو گوش شنوایی که سر به شانهی ما بگذارد و زندگی قصهدارمان را بشنود. برادرم میگفت سالها پیش که یک مکتبخانه را در دلش جا داده بود، چند وقت یک بار ملا برای شاگردهایش از شاعری به نام سعدی میخوانده:
این همه نقش عجب بر در و …