رودین
[آن روز یا امروز، هیچ جامعهای به اندازۀ روسیه از نویسندگان خود توقع نداشته است. تورگنیف را متهم میکردند که نوسان میکند، به نعل و به میخ میزند، هدف مشخصی ندارد، با چندین صدا سخن میگوید. در حقیقت این موضوع برای او جنبۀ وسواس پیدا کرده بود. داستان «رودین» که کارهای اساسی او در دهۀ ۱۸۵۰ هستند، همه از مسألۀ ضعف حکایت میکنند - شکست مردان خوشقلب و دارای آرمانهای صادقانه، که در برابر نیروهای ارتجاع بدون تلاش تسلیم میشوند. رودین، که پارهای از خصوصیاتش از خود تورگنیف الهام گرفته شده.]
متفکران روس
مقاله پدران و فرزندان
نوشته آیزایا برلین
ترجمه نجف دریابندری
ایوان تورگنیف در رمان «رودین» با ظرافتی کمنظیر، چهرهای پیچیده و چندلایه از جوانان تحصیلکرده روس قرن نوزدهم ترسیم میکند که همچون آینهای، بحرانهای عصر خود را بازمیتاباند.
این رمان، همچون تمامی آثار مدرن ادبیات داستانی در چند ساحت متفاوت قابل بررسی و ژرفنگری است.
در ادامه از دیدگاهی ادبی و زیباییشناسانه، همچنین اجتماعی و فرهنگی و در نهایت در ساحت تحلیل پدیداری اثر به آن پرداخته میشود.
دمیتری رودین، قهرمان اصلی داستان در حالی به جمع خانواده اشرافی لاسونسکایا وارد میشود که گویی از جهانی دیگر آمده است. او با «چشمانی نافذ و حرکاتی پرطنین» بلافاصله توجه همه را جلب میکند. در اولین گفتوگویش با ناتالیا، دختر جوان خانه، درباره «معنای زندگی» سخن میراند و این گفتگوها که با شور خاصی ادا میشوند، نشانگر همان «شور روشنفکری» است که آیزایا برلین در «متفکران روس» آن را موتور محرک نسل جدید میداند.
رودین، نه یک شخصیت سادهلوحانه قهرمانانه است و نه ضدقهرمانی یکبعدی؛ او تجسم پارادوکسهای نسلی است که میان سنت و تجدد، حرف و عمل، …
