تئاتر با موسیقی یکی است. این کنسرت نمایش در پاییز ۱۴۰۳ در کاخ سعدآباد به روی پرده رفت. اجرای این نمایش که در زمانی دیگر در تالار وحدت نیز مخاطبین خاص خود را داشت، بسیار زیبا با محیط کاخ همخوان شده بود. ترانههای ماندگار، داستانِ به یادگار ماندنِ شش ترانه قدیمی را به زیبایی به تصویر میکشید. شاید از نظر گروهی از مخاطبین اساس و بنیان سستی داشت ولی چیزی که آن را خاص میکرد اجرای زنده این ترانهها با صدای خوانندگانی به نام و در فضای جادویی و دل انگیز کاخ، میان درختان سر به فلک کشیده، که خودشان چندین صد سال، خاطرات تلخ و شیرینی از تاریخِ ایران را به یاد میآورند، زیر نور ماه و هوای خنک پاییز نسیم …
ویژه مشترکین بینهایت
نگاهی به نمایش قصۀ «ترانههای ماندگار»؛ کارگردان «سید جلال الدین درّی»
۴ دقیقه مطالعه
این نوشته را پسندیدی؟
اطلاعات چاپ
این نوشته در شماره ۱۸۰ ماهنامه ادبیات داستانی چوک (مرداد ۱۴۰۴) منتشر شده است.