«خدای متعال میفرماید: «قُلْ مَا یَعْبَأُبِكُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ...»[۱] بگو که اگر دعای شما (و ناله و زاری و توبه شما) نبود خدا به شما توجه و اعتنا نمیکرد. نبی اکرم نیز فرمودند: «تَدْعُونَ رَبَّكُمْ بِاللّیْلِ وَ النَّهَارِ»[۲] یعنی شب وروز دعا کنید. بعد هم علّتش را فرمودند: «فَإِنَّ سِلَاحَ الْمُؤْمِنِ الدُّعَاءُ»؛ چون سلاح مؤمن دعای اوست؛ یعنی همان درخواستهایش از خداوند. جای دیگر میفرمایند: «الدُّعاءُ مُخُّ العِبادَةِ و لا یَهلِكُ مَعَ الدُّعاءِ أحَدٌ» یعنی دعا مغز عبادت است و با وجود دعا هیچ كس هلاك نخواهد شد. امام باقر علیهالسلام درباره دعا میفرماید: «الدّعاُ یَرُدُّ القضاءَ وَ قَد اُبرِمُ اِبراماً» دعا (آنچنان است) که مقدّرات حتمی الهی را دگرگون میکند. پر واضح است که فلسفه دعا، ارتباط با خداست وانسان بدون ارتباط با خدا معلوم است که هلاک خواهد شد و اثر دعا اجابت است. شکر خدایی را که فرمود دعا کنید و ضمانت کرد که اجابت میکند...»
۱. شروع مناجاتخوانی
در گفتوگو با حاج مهدی سماواتی، ابتدا از اولین آشناییهای ایشان با دعا و مناجاتخوانی پرسیدیم: «تقریباً آخرین سالهای دهه ۶۰ و دوران دفاع مقدس، سحرهای ماه مبارک رمضان، محفل دعایی در مسجد الشهدا برپا شد. توفیق حضور پیدا کردیم وآشنایی بنده از آنجا شروع شد. …
