ترانه جایی میان شعر و موسیقی ایستاده و این بینارشتهای بودن باعث شده از دیرباز نه در میان اهالی شعر، آنچنان که باید پذیرفته شود و نه اهالی موسیقی چندان جدیاش بگیرند. ترانهسرایان نه در مجامع ادبی بر صدر نشستهاند و نه در جامعهی موسیقی چنان که باید قدر دیدهاند. با این حال بیشینهی آثار موسیقی ما، از گذشته تا امروز، کلاممحور بوده است و مردم ماندگارترین قطعات موسیقی را بیشتر با کلامشان به خاطر میآورند تا ملودی آنها. با همهی این بیمهریها به ترانه، گذشته از پایمردی ترانهسرایان در استمرار مسیر زیباییآفرینی در ترانه، وسوسه و جذابیت ماندگار شدن در زمزمههای مردم از سویی و وجوه اقتصادی ترانه از سوی دیگر باعث شده شاعران نامدار فراوانی نیز در این زمینه دست به طبعآزمایی و گاه آزمون …
ویژه مشترکین بینهایت
یک قرن ترانه
درآمدی بر نظرسنجی برترین ترانهسرایان ایران از مشروطه تا به امروز
۴ دقیقه مطالعه
این نوشته را پسندیدی؟
اطلاعات چاپ
این نوشته در شماره ۱۱ مجله وزن دنیا (آذر ۱۳۹۹) منتشر شده است.