۱. بعد از ده شماره وقتش رسیده بود که وزن دنیا دینش را به ترانه و ترانهسرایان ادا کند و خیلی دیالکتیکی ایدهی جمعوجور من با ایدهی بزرگ پوریا سوری مواجه شد و به سنتزی رسید که حالا پیش روی شماست؛ نظرسنجی برای انتخاب برترین ترانهسرای قرن ایران و البته با تبصرهای نانوشته اما آشکار، که ترانهسرایان محلی و همچنین ترانهسازان موسیقی رپ را باید در شمارههای آتی به طور مجزا بررسی کنیم تا این وظیفه به شکلی کاملتر انجام شود؛ این است که پیشاپیش وعدهی انجامش را میدهیم. پس اینبار سخن از ترانه است؛ این نقطهی همرسی و همراهی شعر و موسیقی؛ این آشناترین شکل شعر برای تمام نسلهای تاریخ معاصر و تمام طبقات اجتماعی با هر سطح سلیقه و هر میزان از …
این نوشته را پسندیدی؟
اطلاعات چاپ
این نوشته در شماره ۱۱ مجله وزن دنیا (آذر ۱۳۹۹) منتشر شده است.