نیلوفر شریفی :
۱. تولدی دیگر
۲. پنجره
۳. ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد
۴. پرنده مردنی است
۵. تنها صداست که میماند
۶. به آفتاب سلامی دوباره خواهم کرد
۷. وهم سبز
۸. آن روزها
۹. آفتاب میشود
۱۰. عاشقانه
شرط انتخاب ده شعر از میان تمام اشعار فروغ کار آسانی نیست و کاوش مرا سخت میکند. اما با خوانش دقیق دیوان فروغ، شعر تولدی دیگر را نقطهی عطف شاعرانگی او میدانم و برای این انتخاب چند دلیل مهم دارم.
فاصله گرفتن از خود
اگر شعر عصیان فروغ را حد فاصل بین اسیر، دیوار، تولدی دیگر و ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد بدانیم، این شعر، حد فاصل فروغ با خود اوست.
فروغ در این شعر از فروغ پیشین و متون روزمرهی خود فاصله میگیرد. در شعرهای قبل از تولدی دیگر، با شاعری احساساتی روبهرو هستیم که اغلب اشعارش، سرایش میلها و طلب کردن عشق در روابط جنسی است اما چرا از تولدی دیگر به بعد از آن شاعر پیشین خبری نیست؟ چرا اینجا با شاعری طرفیم که ژرف نگاه میکند ژرف توصیف میکند؟ فروغ در این شعر عشق را مبدل به مدیومی نامرئی کرده که از بند تن، رها شده و حضوری قوی و مؤثر در سراسر شعر دارد. پاسخ این سؤال را باید در جدایی او و نوع زیست اجتماعی فروغ جستوجو کرد. زیرا زیست هنری او هرگز از زیست عادی و روزمرهاش جدا نبود.
فرا زمانی و فرا مکانی شدن و بازتاب محیط …
