فرزانه قوامی :
۱. تنها صداست که میماند
۲. فتح باغ
۳. معشوق من
۴. گل سرخ
۵. در غروبی ابدی
۶. وهم سبز
۷. عروسک کوکی
۸. دلم برای باغچه میسوزد
۹. پرنده مردنی است
۱۰. ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد
من عریانم، عریانم، عریانم
مثل سکوتهای میان کلامهای محبت عریانم
فروغ و شعرش در این دو سطر زندگی میکنند. آنچه بیش از هر چیز دیگر به آن نیازمندیم و گاه در پس پردههای غفلت نادیدهاش میانگاریم. عریانی روح، در برابر سپیدی کاغذی که روبهروی شاعر نشسته است.
آنچه شعر فروغ را از دیگر شاعران متمایز میکند و اکنون پس از گذشت پنجاه سال هنوز واژگانش به جان مینشیند و شعرش را یکهتاز جهان معاصرمان میکند همان صداقت عریانیست که به جادوی کلامش آمیخته است.
صمیمیت زبان شعر فروغ تاکنون در هیچ شاعر دیگری اینگونه چشمگیر نبودهاست. شاعری که گویی واژهها از اعماق جانش بر زبان …
