کارگاه وزن دنیا جایگاه شاعران نوخاسته و نوقلم است و شاعرانی که در شهر و استان خودشان در انجمن یا محفلی فعالیت دارند. بخشی از این جایگاه مختص انتشار شعر این شاعران است و در بخشی دیگر آنها که خوش دارند نکتهای دربارهی شعرشان بشنوند یا دوستانی که شعرشان قدری پایینتر از معیارهای کیفی مجله بوده است، پاسخ و نظری دریافت خواهند کرد. این تبصره شاید از اصل متن فوق مهمتر باشد که نگاه ما هم نگاهی است در کنار سایر نگاهها؛ طبیعتاً نه حکم قطعی است و نه نگاهی از بالا به پایین. مشاورهای است همدلانه با معاشران شعر امروز و با امید و آرزوی رشد شعر و شاعرانی که طرف این تخاطب قرار میگیرند.
همراهان گرامی وزن دنیا، اشعار شما به دست ما رسید:
نفیسه فرمانی، پریسا احمدی، گلاره گودرزی، فاطمه حسینزاده، رادین زارع، علیرضا محمدی، حنا عاشوری، علیرضا واعظی، احسان مرداسی، آیدا جودکی، آرش ثابتی، مهسا صالحی، هوشنگ حسینی و ...
رضا جهانی
شبیه خوشهی گندم میان دستهی ماشم
صلاحشان شده دیگر در این قبیله نباشم
میان سبزی اینها منی که زردم و تنها
دگر چگونه بگویم ازین تبار و قماشم
از آن جهت که نبودم به میل و شیوهی اینها
کسی ندیده تناسب میان مزد و تلاشم
چگونه حضرت دهقان به آسیاب تو رفتم
چگونه ماندی و دیدی که ذره ذره بپاشم
منی که زادهی جبرم، منی که کشتهی جبرم
خلاف هم شده دائم مسیر باید و کاشم
اگرچه شاعرم اما چگونه قصه ببافم
در این زمین زراعی «جناب قصه تراشم»
وحید خیرآبادی
او هیچ
***
بی اعتبارتر از دفترچه بیمهام
برای دختر همسایه
***
روزها
چادر…
