خلاصه کردن زندگی بزرگمردی که سراسر زندگیاش را وقف تحصیل، مطالعه، پژوهش و تحقیق در قرآن و علوم دینی کرده، کار آسانی نیست. در این دو صفحه، زندگی آیتالله جوادی آملی را به روایت اعداد تهیه کردهایم و میدانیم که در پس هر کدام از روزها و ساعتهای زندگی پرخیر و برکت ایشان تلاش و کوششی خستگیناپذیر از این فقیه، فیلسوف، عارف، مفسر ژرفاندیش قرآن و از مراجع تقلید شیعه نهفته است.
سال ۱۳۱۲ـ نذر پدر ومادر برای عبدالله
مادر و پدر «عبدالله» نذر کرده بودند که اگر صاحب فرزند پسری شدند، موی سر او را تا ۷سال نتراشند و هر سال به گردن او طوق نقرهای بیاویزند و او را به مشهد ببرند. دعای آنها مستجاب شد. ۴اردیبهشت سال ۱۳۱۲خداوند به آنها پسری عطا کرد. آیتالله جوادی آملی در خاطراتش گفته: «تا هفت سال موی سرم را نمیتراشیدند. در پایان هفت سالگی در خدمت مرحوم پدرم، مادر و برخی بستگانم به مشهد مقدس مشرف شدیم. در آنجا موهای سرم را تراشیدند و به اندازه وزن موی سرم نقره تهیه و آن را به حرم مطهر امام رضا(ع) تقدیم کردند.»
سال ۱۳۲۵ـ آغاز تحصیل علوم دینی
عبدالله، تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود آمل و در خانوادهای روحانی و مبلغ احکام و معارف الهی سپری کرد. در سال ۱۳۲۵پدرش او را در حوزه علمیه آمل ثبت نام کرد. عبدالله در دوران نوجوانی از محضر پدر بزرگوارش، مرحوم حجتالاسلام میرزا ابوالحسن جوادی آملی و دیگر شخصیتهای علمی و برجسته آن روزگار بهرهبرد و مقدمات علوم حوزوی و مقداری از سطوح متوسط (ادبیات عرب، منطق، اصول فقه، …
