موقعیت تاریخی سینمای وایمار در هنگام ظهور رایش سوم
سینما از ابتدای تولد خود تا اواخر دههی اول قرن بیستم پیشرفتهای متعددی کرده بود. ژانرها و گونههای سینمایی رفتهرفته داشت شکل میگرفت، عوامل ساخت و تولید فیلمها کارآزموده میشدند و سینما داشت با سرعت هرچه تمامتر، به رسانهای فراگیر تبدیل میشد. از آغاز دهه بیست میلادی، فیلمسازان پیشروی آلمانی با تأسیس استودیوهای فیلمسازی و متمرکز ساختن امکانات فنی و نیروی انسانی، شروع به ساخت فیلم در این محلها کردند. فیلمهای وایمار از نظر سبک میتوان در زمره «سینمای اکسپرسیونیستی» قرار داد. اما شاید اطلاق چنین عنوانی به تمام فیلمها و فیلمسازان آن دوره مناسب نباشد. زیرا گونههای دیگری مانند «فیلمهای خیابانی» وایمار، که سلف سینمای نوآر هالیوود بود و یا سینمای قهرمانی و علمی تخیلی، و یا فیلمهای ترسناک متعددی که با سبکهای تصویری و روایی متفاوت از شاخصههای اکسپرسیونیستی ساخته شده است، با نمونههای شاخص فیلمهای اکسپرسیونیستی تفاوتهایی اساسی داشتند. بررسی این موضوع البته ابعاد متفاوتی دارد. زیرا به طور مثال در بعضی از فیلمهای این دوره، شاهد هستیم که دو یا چند سبک سینمایی در هم ادغام شده و مثلاً در یک فیلم، همزمان از شاخصههای اساسی سینمای ترسناک درکنار ویژگیهای فیلمهای ژانر معمایی استفاده شده است. . برای مثال، به فیلمهایی مانند «دستان اورلاک»، «قلعه اشباح» یا «زنی در ماه» نگاه کنید. شاید بتوان گفت برای این فیلمها نمیتوان ژانری غالب درنظر گرفت. درست است که از نظر دستهبندیهای محتوایی و یا تاریخی آنها -و بسیاری نمونههای دیگر- را در زمره گونههای مختلف قرار میدهند، اما این شکل از شاخهبندی نمیتواند پوششدهنده تمام ویژگیها و …
