تصویر بزرگی از اماکنی در برلین که عمارتهای سرگرمی هستند و از آنها به عنوان سینما تئاتر (کینو) یاد می شوند، از حالتی جسورانه برخوردارند. و در این اواخر از بخش قدیمی برلین و حومه آن، تعداد زیادی از آنها مشغول خدمت رسانی به شمار زیادی از تماشاگران هستند، حتی با وجودی که شمارشان رو به کاهش یافتن است. در ابعاد بسیار بیشتر در نسبت با فیلمخانه ها و حتی سالن های تئاتر معمولی، شرایط این عمارتها به عنوان موقعیت، دیداری سرزمین افسانه های پریان، ساختاربخش چهره برلین هستند.ابرکاخها (در راس همه بنای زوو در برلین)، عمارتی که توسط پوئلزیگ ساخته شد، مارموهاوس و هر چه که نامگذاری شده و محل فروش بلیط و سرگرمی روزی از پی روز دیگری است. نمونه جدید ساخته شده گلوریاپالاس که خود ثبت کننده موقعیت شکیل این اماکن است، اعلام موجودیت کرده و در مسیر توسعه یکسان هدایت می شود.
ظرافت و شکوه نشان دهنده سطح این سالنهای تئاتر است. مانند لابی هتل ها، آنها زیارتگاههایی برای عمل آوری لذت هستند و افسونشان جهات قابل توجهی دارد. و لی هنگامیکه موقعیت معماری تا حدی به باد پرسش گرفته شد، حمایت ها در راستای درست کردن فضایی سامان یافتند، که هیچ راه حلی برای جایگزین کردن کلیساهای عقب مانده و پرطمطراق سکولارعصر ویلهلم وجود ندارد. برای نمونه مانند راین گراد که در صدد نشان دادن مظهری از گنجینه نیبلونگن واگنری است. درمقابل، معماری عمارتهای سینمایی با فاصله و حالت خلقت نمایی مازاد، تحول یافته است. ذائقه ای که در ابعادی دیگر از پیوندی با صفتی فانتزی ، پالایش یافته و بذر تغییرات جزئیات هزینه بردار را پاشید. بنای گلوریا پالاس خود را به عنوان سالن تئاتر باروک معرفی کرد و مجموعی از پیروانش ، شماری از هزاران توانستند با گردهمایی، در …
