اینگونه نیست
که خاموش شوی
در بهار بلوط و
پژواک بنفشهی دریا...
قاسم آهنینجان؛ شاعری که شعرش در خطهی خوزستان نطفه بست و همانجا بالید.
آهنینجان ۲۸ شهریور ۱۳۳۷ در اردبیل از پدری اهل خرمآباد و مادری اصفهانی متولد شد. خود شاعر میگوید چون تحصیل به زبان ترکی برایش سخت بوده، راهی اهواز شدند. او هنوز هم همانجا روزگار خود را شاعرانه میگذراند.
آهنینجان از سن پایین عضو کتابخانهی شماره ۲ اهواز در چهارصد دستگاه شد و سرنوشت هنریاش از همان سالها در کانون پرورش فکری کلید خورد. آنجا با تئاتر و سینما، با کتاب و ادبیات، موسیقی و شعر آشنا شد و بسیاری از دوستیها و روابط هنریاش به آن سالها برمیگردد. کانون آن زمان کاسِتهایی با نام «صدای شاعر» منتشر میکرد که در آن شاعران شعرهای خود و شاعران کهن را دکلمه میکردند و پشت آن موسیقیای هم پخش میشد که آغاز آشنایی شاعر با شعر و خوانش درست آن شد. شاعر به پاس دِینی که حس میکند، هنوز از آن مرغک کوچک (آرم کانون) در خانهاش نگهداری میکند.
آهنینجان هرگز ازدواج نکرد و تا …
