یک شعر از بلال ریگی
متولد ۱۳۷۱، میرجاوه.
...
رۆچے رسیتیں پُلّجان! دردَ گْوزیتیں شمّن
آختے کنئے تہ اَرمان، دردَ گْوزیتیں شمّن
***
دلرنجی ءَ وَ گندئے، درمان نہوئے دل ءِ مْنی
رۆچے رسیتیں درمان، دردَ گْوزیتیں شمّن
***
یک وارے تہ وَپا کن، سَد وار وپا کناں من
شمّن مہبئے تہ جێهان ! دردَ گْوزیتیں شمّن
***
بْرێں سْیاهی ءَ شپانی، نیستیں اگر ترا غم
زْیانَ بَوَنت زهیران، دردَ گْوزیتیں شمّن
***
هۆن رێچێں نامرادی، سۆزیت منءَ ءُ سازیت
یک رۆچے بین پہ سامان، دردَ گْوزیتیں شمّن
***
مهر ءِ دَسَگ تہ سِستئے، اَهد ءَ وتی تہ سُستئے
پرۆشتئے اگر تہ اَهدان، دردَ گْوزیتیں شمّن
یک شعر از رحمتالله پاهنگ
متولد ۱۳۶۸، ایرفشان از توابع مهرستان.
...
تو اگں گوشئے به نندئے منی اَهدءِ اِنتزار ءَ
وتی اُمر ءِ پُرّ ننداں تئی کول ءِ اهتبار ءَ
***
تئی کلّ ءِ پیژدرءَ من وتی دیدگان گوں روپاں
هر شام ءُ هر سباه ءَ ننداں تئی ودار ءَ
***
دێماِت گوشی سهیل انت پر مئے شپان تَهارێں
دْرُپشایت چو چاردهی ماه بے گرد …
