ملاقات با آیتالله جوادی آملی و گفتوگو با ایشان از آن آرزوهای دست نیافتنی بهنظر میرسید. علامه ذوالفنونی که علاوه بر اینکه فیلسوفی متاله و عارفی وارسته و شناخته شده و مایه مباهات جهان اسلام است، ردای مرجعیت برتن دارد و در میان فقها و مراجع تقلید شیعه از جایگاه ویژهای برخوردار است. ایشان کلام وحی را با بالاترین کمیت و کیفیت تفسیر کرده و در حوزه مسائلی که جامعه با آن دست به گریبان است با زبان دین به بهترین نحو با مردم سخن میگوید. عالمی که در حوزه سبک زندگی دینی، کتاب منحصر به فردی نوشتهاند که تاکنون بیش از ۷۰بار تجدید چاپ شده است. در این روزهای گرم سال توفیق پیدا کردیم تا از محضرشان بهره ببریم.
خیلیها دوست دارند درباره دوران کودکی علما و مراجع بیشتر بدانند این دوران برای شما چطور گذشت؟
سال ۱۳۱۲در خانوادهای مذهبی و متدین به دنیا آمدم. از همان سنین پایین، شور و اشتیاق عجیبی به آموختن علوم دینی و قرآنی داشتم و قرآن کریم را حفظ و کتابهای مذهبی و ادبی را مطالعه میکردم. در این دوره، مرحوم ملامحمدتقی دانیالی از علمای برجسته روستا استادم بود. تحصیلات ابتدایی را تا کلاس چهارم در دبستانی ملی و غیردولتی گذراندم که مدیر آن مرحوم دانشمند آملی بود و سال پنجم و ششم را به دبستان دولتی فرهنگ آمل رفتم که مدیر آن مرحوم حاج علی رئیسزاده اسکی «ره» و پدر بزرگوار او از علمای شهر بود. سال پنجم و ششم ابتدایی ما حدود سالهای ۱۳۲۴– ۱۳۲۳ شمسی بحبوحه درگیری حزب توده و مردم آمل بود که تودهایها از قائم شهر (شاهی سابق) و چالوس به آمل آمدند و در جلوی پل معلق و در دبیرستان امام خمینی «رضوانالله تعالی علیه» (پهلوی سابق)سنگر گرفته و تیراندازی میکردند که از طرفین تعدادی کشته شدند. امتحانات نهایی ششم …
