نوعی رفتار زبانی نامتعارف، یک جهانبینی اکسپرسیونیستی و یأسآلود که البته بنیانهایش تا حد زیادی ژنریک هستند و در شعر ما مسبوق به سابقه است، اما تلاش میشود این ژنریک بودن در شاکلهی شعر تا حدی پنهان شود و شعرهایی که در نوع خود قطعاتی کامل و خوشساختند که بهرغم المانهای متنافری که در روساختشان به چشم میخورد، در نهایت به بافتی هارمونیک میرسند. تمام این خصلتها در شعرهای شاعری که فقط ۲۴ سال دارد. اینهاست که شعر فهیمه …
ویژه مشترکین بینهایت
طبیعت دگردیسی و زوال
مختصری در باب دنیای شعر فهیمه جهانآبادی
۳ دقیقه مطالعه
این نوشته را پسندیدی؟
اطلاعات چاپ
این نوشته در شماره ۸ مجله وزن دنیا (شهریور ۱۳۹۹) منتشر شده است.