خوانندگانی که از شمارههای نخست وزن دنیا همراه ما بودهاند، شاید خاطرشان باشد که هر از گاهی بخشی داشتیم به نام «هوای تازه» که در آن دستاوردهای قابل اعتنای شعر و نقد شعر نسل جوانتر را بررسی و تحلیل میکردیم. گذشت و گذشت تا رسیدیم به اینکه این عنوان را خرج جایی کنیم که هم تثبیت شود و هم گامی مفید باشد در مسیر و رسالتی که مجله برای خودش تعریف کرده است. پس «هوای تازه» عنوان بخشی خواهد بود که شاعر برگزیدهی هر شماره را معرفی میکند و نگاهی مختصر به آثارش میاندازد. معیار ما امتیازهای کسب شده توسط هر شاعر در میان کل شعرهای وارده است. پس این عنوان «برگزیده» تنها در این کانتکست -یعنی وزن دنیا- و طبق معیارهای شورای بررسی شعر آن و - با کمی بالا و پایین- در قیاس شاعرانی همنسل که در این شماره شعرهایشان مورد بررسی قرار گرفته معنا دارد و محل اعتناست. به این ترتیب در بررسیهای ما طبعاً شاعران پیشکسوت و تثبیتشدهی نسلهای پیشتر جای نخواهند داشت و قدر و حرمتشان برای ما مسجل است و طبعاً داوری کارشان جسارت خواهد بود. پس تحلیل و تشویق و نگاه رقابتی را میگذاریم برای تازهنفسها که به هوای تازه نیازمندند.
در بررسی شعرهای این شماره به ترتیب فهیمه جهانآبادی، محمود بهرامی و سینا ستوده بیشترین میانگین امتیاز را کسب کردند. پس هوای تازهی این شماره نگاهی خواهد داشت به اشعار فهیمه جهانآبادی شاعر اهل سیستان و بلوچستان.
پنج شعر از فهیمه جهانآبادی
متولد ۱۳۷۵، زابل.
۱
تو بگو سینه دارچینِ دیوانه
گیسو افشان به موازاتِ مادیان
به سوارانِ سُریده از سر زلف
بگو که یالِ کوه بگیرند
***
مادر زبان نمیداند
لام تا کام لای ملحفه
لب به مردان ایل و از گردنه بالا
***
پایین از دامنه
آب مروارید چشم هاش
در تن تمام صدفهای …
